Geçenlerde, motosiklet kullandığını bildiğim bir arkadaşımla karşılaştık. Hal hatır sormalardan sonra, haliyle konu motosikletlere geldi, hava da soğuktu, biraz soğuk hava gömeriz hevesiyle “Motorla mı geldin?” diye sordum. “Arabayla geldim.” dedi. “Bu aralar kafam çok dolu, o yüzden motoru çıkarmıyorum.”

Kısa bir konuşma içinde, arkadaşım çok önemli ve kolayca unutulan bir noktanın altını çizmiş oldu aslında:

Motosikletle seyahat eden bizler için kaskımız kadar önemli ve vazgeçilmez bir güvenlik unsuru da sakin ve uyanık bir zihin ile rahat bir ruh hali. Arkadaşım daha önce kafası çok doluyken motorla çıkmış ve birkaç kaza atlatmış, maalesef işin doğrusunu zor yoldan öğrenmiş . Yine de öylesine şakası olmayan bir şeyden bahsediyoruz ki, zor yoldan öğrenip karşımda tek parça olarak bulunabilmesi bile onun çok şanslı bir insan olduğunu gösteriyor. 

Motosikleti bahar ve yaz aylarında seyahat etmek

için hobi amaçlı kullananlar kadar, günlük ulaşım için şehir içinde kullananlar, hem günlük hayatta hem uzun yolda kullananlar veya kuryeler gibi profesyonel sebeplerle sürekli motosiklet üstünde olanlar da var. Ben yıllardır hem şehir içinde, hem uzun yollarda sürekli motosiklet kullanan bir amatör sürücü olarak, kar veya fırtına olmadığı sürece hiçbir günümü motosikletsiz planlamadığımı fark ettim.

Hasta da olsam, o gün moralim bozuk da olsa

arkadaşımın söylediği gibi “kafam dolu” da olsa, şehir içi ulaşım için motosikleti kullanıyorum ve bunu karakter itibarıyla sakin kullanışıma, trafikte risk almayışıma güvenerek yapıyorum – ama acaba doğru mu ediyorum? Trafik gibi onlarca bileşenin bir arada bulunduğu ve her an sayısız risk potansiyelinden geçtiğimiz bir paradigmada, sadece sakinliğimize yaslanarak ne kadar güvende kalabiliriz ve yorgun, dalgın bir sürüşün sebep olabileceği kazalardan nereye kadar kaçabiliriz?  “Kafanız doluyken motosiklet kullanmayın, toplu taşıma kullanın, taksiye binin.” diyip işin içinden çıkmak çok kolay. Ama kabul edelim, motosikletin şehir içindeki pratikliğine alıştıktan sonra vazgeçmek de bir o kadar zor.

O halde, günlük motosiklet yolculuklarımızda

zihnimizi uyanık ve rahat tutmak için ne yapabiliriz, biraz bunun üzerine söyleşelim.  Belki beklenmedik bir öneri olacak belki ama kişisel tecrübelerim bana en önemlisinin gerçekten de “anda olmayı” ve “akışta kalmayı” gündelik bir alışkanlık haline getirmek olduğunu söylüyor.

Hayır, TED konuşması yapmıyorum, vallahi bak

Durun açıklayayım İlk motosikletimi aldığım zaman, tecrübesizliğin getirdiği yoğun bir dikkat ve sağlamcılıkla kullanıyordum. O zamanlar bunu çok meditatif bulmuştum. Yol koşullarına ve motosiklete odaklanmaktan başka bir şey düşünmeye fırsat kalmıyordu, motosiklet bana kendi içinde bambaşka bir dünya ve düşünme biçimi yaratıyordu, bu çok hoşuma gitmişti. Sonra, zamanla ve tecrübe kazandıkça hareketler, aynaya bakışlar, koşulları değerlendirip ona göre konum almalar otomatikleşmeye başladı, ben de araç kullanırken başka şeyler düşünebilir oldum.

Biraz ilişki yürütmek gibi değil mi

başta her şeyi nasıl dikkatinizi çeker, sürekli özenir ve önemsersiniz, birbirinizi tanıyıp ilişki yıllara yayıldıkça ise daha az özenli olmaya başlar, eşinize alışırsınız. İşte, söz konusu motosiklet olduğunda paradoks tam da burada başlıyor. Hareketleri otomatikleştirecek tecrübeyi kazandıkça başka şeyler düşünme rahatlığına ulaşıyor, başka şeyler düşünmeye başladıkça zihnimizin daha fazla boş enerji harcamasına sebep oluyoruz.

Tam da bu nokta, maymun iştahlı zihnimize karşı kontrolü elimize almamız ve belirlediğimiz önceliklere bağlı kalmamız gereken nokta oluyor.   Bizler, bugünün insanları, çoklu görevlerin altından kalkmak konusunda atalarımıza göre şampiyon sayılırız. Yüz yıl önceden bir insanı getirip bugün Mecidiyeköy trafiğinin kenarına bıraksak muhtemelen bir duvar dibine çöküp küçük bir sinir krizi geçirir. Öte yandan, bu çoklu dikkat becerisi, bizim dağınık bir zihinle günü geçirmemize sebep oluyor, zira bütün uyaranlara tepki vermek üzere koşullanmış durumdayız. Bu da, dikkatimizi vermek üzere belirlediğimiz öncelik sıralamasının sürekli değişmesine sebep oluyor.  “Anda olmak” tan kastettiğim şey, aslında biraz da bu: “Öncelikleri belirlemek ve öncelik sıralamasına sadık kalmak.”

Bizim önceliğimiz ne? 

Gitmek istediğimiz yere sağsalim varmak. Tartışmasız.  Patronun iş yerinde bize kaba davranmış olmasına kızmak ve onu herkesin içinde şahane cevaplarla rezil ettiğimizi hayal etmek, bizi gitmek istediğimiz yere sağsalim götürecek mi? Hayır. Üstelik patronun bundan haberi bile olmayacak.   Aniden önümüze kıran taksiye, taksi çoktan uzaklaştığı halde küfretmeye devam etmek, bizi gitmek istediğimiz yere sağsalim götürecek mi? Hayır. Üstelik şahane küfürlerinizi taksici duymayacak.   Peki, bir sonraki kırmızı ışıkta taksiciyi yakalayıp, camı açtırıp karşılıklı küfürleşmek gideceğimiz yere varmak konusunda işe yarayacak mı? Beyler, sözüm size. İnanın yaramayacak. 

Şehir içi sürüşlerde motosikletin üstündeyken tek bir önceliğimiz var:

Motosikletin üstünde sağlam kalmak ve gitmek istediğimiz yere ulaşmak.  Bu önceliğimize hizmet etmeyen her şeyi elemeyi başarmak da “anda olmak” anlamına geliyor. “Akışta kalmak” ise, her zaman alternatifler üreterek gitmek ve sürecin devamına odaklanmak. Yolda dümdüz giderken bile, yeni güvenli alternatifler üretmeye devam etmek, önünüzdeki araç aniden durursa siz fren yapmak zorunda kalmadan ne tarafından güvenle kaçabilirsiniz, bunu önceden düşünmek. ( Bu noktada ise, hanımlar, sözüm daha çok bize.

Bizler koşulları ve ihtimalleri daha ince eleyip sık dokumaya meyilli olduğumuz için aksiyona daha yavaş geçebiliyoruz. ) Yolda tatsız bir sürprizle karşılaştığımızda, aniden duran bir araç, bir hayvan, bir çukur, kaba bir sürücü vb, dikkatimizi tatsız sürprize değil, tatsızlıktan uzaklaşma seçeneklerimize odaklamak. İşte, bu da “akışta kalmak” la kastettiğim şey oluyor.   Bu iki alışkanlık, “yani anda olmak: öncelikleri belirlemek ve bunlara sadık kalmak” ile “akışta kalmak: soruna değil çözüme odaklanmak”; iki tekerli hayatın bana kazandırdığı en önemli meziyetler oldu.

Yolda öğrendim hayatta uyguladım, hayatta öğrendim yolda uyguladım.

Elbette güvenliğin esası eğitimdir ve güvenli sürüş teknikleriyle ilgili, ustaları tarafından hazırlanmış pek çok yazılı kaynağa ulaşabilir, dersler alarak kendinizi geliştirebilirsiniz. Ben naçizane, yolda ve hayatta işimize yarayacak bir düşünce biçimini paylaşmak istedim. Yaşasın motosikletler ve bize kazandırdıkları! İki tekerli dostlarımdan aldığım hayat dersleriyle ilgili biraz daha başınızı ağrıtmak niyetindeyim. Bir dahaki hayat dersimizde görüşmek üzere.  Mutlu sürüşler dilerim.

published on modamotor.com.tr

Motosikletle gezmek pek çok kişinin hayalidir. Ofisimizde masamızda otururken, e-postaların arasında dalar gideriz köy yollarına. Bir virajdan çıkar, diğerine akarız, ya da uzuun bir düzlükteki yolu seyrederiz tepeyi aşarken. Ve gün gelir planlar yapılır, ekipman seçilir, kontağı çevirir yola çıkarız.

Motosiklet sürücüleri genelde yağışlı ve soğuk havayı sevmez ve genelde bahar aylarını ya da sıcak yaz aylarını tercih ederler gezmek için. Bu da beraberinde hiç hesapta olmayan beslenme ve sağlık sorunları da getirebilir, eğer dikkat etmezsek.

Diğer bir konu ise motosikletli gezilerin güzel yemeklerle taçlanmasıdır ki başta iyi hissettirse de dikkat edilmezse ciddi sıkıntılara sebep olabilir. Öncelikli dikkat edilmesi gereken, su tüketimidir. Motosiklette klimalı bir arabaya göre sıcağa daha çok maruz kalırız ve normalden fazla su kaybederiz. Bunu önlemenin yolu basit olsa bile, pek çok motorcu bunu beceremez.

Evet çözüm su içmek, ne kadar basit değil mi? Ama ihmal eder veya beceremeyiz bunu. Sebebi ya motosiklette suyu taşıyacak yerimiz yoktur ya da ihmal. Bir başka sebebi de az mola vermek. Ya da molaları su temin edebilecek yerlerde vermemek.

Eğer çantalarınızda yer varsa 1,5 litrelik suyu taşımak ve bunu her molada susamamış olsanız bile içmek faydalıdır. Çantalarda yer yoksa yapılacak işlem basit, belki de en pratiği. Sırt çantası şeklinde takılabilen ve içine su konan çantaları günümüzde her doğa sporları mağazasından uygun fiyatlara almak mümkün. Bunların hortumu kask içine kadar uzanabiliyor ve zahmetsizce suyunuzu içebiliyorsunuz.

Molalarda çay kahve içmek ise doğrudan su ihtiyacınızı karşılamadığından bir önerim de kahve veya çayınızın yanında mutlaka su da tüketmeniz olacaktır. Meyve suları ve gazlı içecekler de maalesef direkt su ihtiyacını karşılamaz.

Yani bol mola ve su birinci maddemiz. İkinciye gelirsek. Burası biraz daha komplike ve özen istiyor. Belki kısa gezilerde etkisini çok farketmesek de tur iki haftayı geçtiğinde başa bela açabilecek bir konu da katı gıda olarak tükettiklerimiz. 

Bildiğiniz üzere Toby Price falan değilsek genelde motoru oturarak kullanıyoruz. Neredeyse hareketsisiz. Bunun gün boyu ve haftalar sürdüğünü düşününce sindirim sistemi o kadar hareketsiz hale geliyor ki, turun başında yediğimiz o kebaplar, mantılar bize acılı sonlar hazırlıyorlar, yani “Bugün yediğin hurmalar” durumu. Bu arada keşke hurma yesek mantı yerine

Sindirim sistemi yavaş çalıştığında daha çok lifli gıda tüketmemiz gerekmekte. Bunu da neyseki ülkemizde yapmak çok kolay. Sulu sebze yemeklerini neredeyse her kasabada, köyde bulmak mutfağımızdan ötürü çok kolay. Bunları tüketmek hem su kaybını azaltacak hem de sindirimi kolaylaştıracaktır. Ha illaki mantı, kebap yerim diyorsanız o zaman da çözüm yanında yeşillik tüketmek.

Güzel bir salata mesela. Hiç birimiz keyifle çıktığımız turun baş ağrıları ve merhemlerle bitmesini istemez değil mi, o zaman beslenmemize de motosikletimizin bakımları gibi dikkat edelim.        

Keyifli geziler afiyet olsun.

published on modamotor.com.tr

Yamaha Motor Türkiye

Yeni ürün gamı hakkında bilgi almak ve test etmek isteyen kullanıcıları için hayata geçirdiği ‘Yamaha Yolda’ projesiyle yola çıktı. Projesinin startı İstanbul’da Yamaha Riding Academy’de gerçekleşen açılış partisiyle verildi. Yüzlerce motosiklet sever açılışta gün boyu müziğin ve eğlencenin tadını çıkarırken aynı zamanda merak ettiği Yamaha motosikletlerle sürüş deneyimi yaşadı. Kullanıcılar Yamaha Riding Academy’nin deneyimli eğitmenleri eşliğinde pistte, bu yılın modelleri XMAX 400, XMAX 300,  XMAX 125, NMAX 155, Tricity 155, YZF-R25,  MT-07, MT-25, Tracer 700’ü sürerek test ettiler.

Bu proje ile aylar sürecek Türkiye turuna çıkan Yamaha

Türkiye’nin çeşitli illerinde Yamaha’nın  eşsiz modellerini test edebilmek için bekleyen yüzlerce kullanıcıya ulaştılar. İstanbul’da gerçekleşen etkinlikle başlangıç yapan ve İstanbullu kullanıcıyla buluşan proje daha sonra Bursa, Balıkesir ve İzmir’i rotasına aldı. İlk etapta 14 – 15 Nisan tarihlerinde Bursa’da, 21 – 22 Nisan’da Balıkesir ve 28 – 29 Nisan’da İzmir’de olaan ‘Yamaha Yolda’ ekibi, ön kayıtla test sürüşlerine katılacak motosikletlilerle buluşmuştu. 2018’i yenilikler yılı olarak adlandırmıştılar. “Yamaha Yolda” projesi ile Türkiye’de bir yeniliğe daha imza attık diyen Yamaha Türkiye Genel Müdürü Bora Berker Cansever “Kando felsefesinden yola çıkarak müşterilerimizin beklenti ve ihtiyaçlarının üzerinde hizmetler sunmak için çalışıyoruz. Bu proje ile motosiklet tutkunlarıyla daha sıcak temas halinde olarak benzersiz marka imajını güçlendireceğiz” şeklinde sözlerini tamamlamışlardı. “Yamaha Yolda” ile ilgili bilgi almak ve kayıt olmak için: https://www.yamaha-motor.com.tr

published on modamotor.com.tr

Tabi ilk iş motorun arızasını bulmak ve çalıştırmak olmalıydı. .Motora genel bir kontrolle eksiklerini gözden geçirdim düşen far camı hariç hiç bir görünen eksiği kırığı vs yoktu. Depo temiz. Pas yok .  88 model PX 200 elestrat modeli. Ancak yağlama özelliği yok benzini  1/40 iki zamanlı yağ ile depoda karıştırıp koyuyorsunuz. Elimdeki yedek aküyü taktım, ateşlemesini kontrol ettim ateşlemede sıkıntı yok .

Hadi bakalım.

Birkaç denemeden sonra yaban arısı vızıldamaya başladı:) motorunda bir sıkıntı gözükmüyor. Viteslere geçmesinde problem yok ama yürümüyor. Sanırım problemi çözmüştüm . Vespaların klasik arızası kampana sıyırma . Elimdeki vespanın kampanasını söküp taktım . işlem tamam ….Ufak bir banyo  ve arıza gideriminden sonraki  durum……Motor 15.800  km de gidişi performansı mükemmel…artık plaka ve ruhsat işlerini çözmem lazım 

Elimdeki eski ruhsatlardan ilk sahibine ulaşmaya çalıştım

Elimde sadece isim ve soyisim var . Tabi o zamanlar TC.  no su olmadığından eldeki isim bilgileriyle bulmak zorundayım. Neyse ki sağolsun sigortacı arkadaşlar bana kayıtlı sigorta geçmişi olan sekiz  isim buluyorlar bunlardan beşi  istanbul’da sıradan aramaya başlıyorum. 3. telefonumda sanırım doğru kişideyim . Beyefendiyle konuşup durumu anlatıyorum satış yaptığını hatırlıyor ama motorun hala kendi üzerinde olduğunu bilmiyor.Atlayıp İstanbula gidiyorum . Muzaffer beyin İstiklal’de dükkanına uğradım, konuştukca şunu öğreniyorum; Muzaffer Bey sağolsun farkına varmadan  bugüne kadar motorun vergilerini hep ödemiş. Noterden bana vekalet verip helalleşiyoruz…..:) fenni muayenesini yaptıktan sonra artık Vespam trafiğe çıkabilir, yollarda legal olarak dolaşabilir.  Havalar güzel şöyle bi 1000 km gezip öyle toplamayı düşünüyorum .

Motoru alalı 3-4 ay oldu gezdik dolaştık Artık Restorasyon başlasın…….

Daha önce hiç bu kadar kapsamlı bir söküm yapmamıştım. İtinalı ve özenli bir şekilde gidersem sıkıntı yaşamayacağımı biliyorum. Hadi hayırlısı deyip sökmeye başlıyorum.   

• ilk önce motor bölümünden başlayacağım.   
• Söktüğüm her parçanın detaylı fotoğrafını çekeceğim.   
• Bu elimde hem bir anı, daha da önemlisi toplarken faydalanacağım bir kaynak olacak.   
• Voltaj regülatörü tarafındaki kabloları söktüm, yakından baktıkca daha önce hiç ellenmemiş
• Bobin, kablolar vs her şey sökülüyor……kablolara her ihtimale karşi asetatlı kalemle numara veriyorum … toplama kısmı kaç ay, kaç gün süreceği belli değil yoksa ne nerenindi kesin unuturum……

 *Depoyu söktüm, ama şamandıra sorun çıkarttı.

Öğrendim ki şamandırayı sökmek için Vespaya has bu iş için özel bir aparat mevcut… tabi benim elimde böyle bir aparat yok:). İş başa düştü. Tornam’da 32 lik lokmayı işleyerek  aparatı uzun uğraşlar sonunda yaptım. Aparatın öyle bir ölçüde ve açıda olması lazım ki deponun içindeki samuna uyacak kadar büyük , depo deliğinden girecek kadarda küçük  olması gerekiyor . 32 lik lokmayı mecbur heba ediyorum…..Basit bir işlem için zorlu bir çalışma oldu…. *Motoru indirdim…. Vespa arka bölüm için oldukça pratik bir tasarım yapmış. 2 somun söktüğünüz de motoru aşağı indirebiliyorsunuz. Tabii fren debriyaj tellerini saymıyorum. şimdi temizlik zamanı 2 zamanlı motorların veya Vespalar’ın klasik sorunu bir süre sonra her taraf yağ kaplanıyor…))*Motor temizlendi. hazır sökmüşken Vespacı Davut Abi’den debriyaj balatalarını şiparişini verdim. Bir sorunu yok ama yinede yenilemeliyim.  Nede olsa senelerce yattı.

  *Balatalar geldi . Mantar balataları Davut Abi’nin tavsiyesiyle 1 gün yağda beklettim.

   *Debriyajı söküp takmak oldukça kolay tek dikkat etmemiz gereken sökerken krank mili üzerindeki kamayı içeriye düşürmemek . Düştükten sonra sanırım motoru yarmak gerek buda isteyeceğimiz son şey olur. Motorla ilgili yapılacak başka bir şey kalmadı.  Kaportaya geri dönüyorum.*Herşey numaralanıyor ne olur ne olmaz …..:) kablolara tek tek numara verip soketlerinden ayıracağım . Büyük ihtimal ile başka bir yolu da vardır ancak ben riske girmek istemiyorum. İşi zor yoldan yapıyorum. *Motor, arka amortisör, alternatör,akü, depo ,yan kapak kolları söküldü arka tarafta hemen hemen bir şey kalmadı….:)*Gidona geçiyorum . Gösterge panelini sökmek için alttan dört adet cıvatayı açıp kapağı yarım aralıyoruz . Aradan km teli soketini tırnaklarından çıkartıp (bazı eski modeller vidalı ) km saatinden ayırıyoruz. kapağımız gövdeden ayrılıyor …. *Ön fren telini söküyorum. Üzerindeki toz koruması hiç bozulmamış . İtalyan Abilerim  lastik aksamları çok kaliteli yapmışlar, söktüğüm her parça ilk günkü formunda duruyor

*Gidonunu somununu ancak ay anahtarla sökebiliyoruz…..

*Ön maşa çok zor söküldü . Sağolsun Selim  ve kardeşi yardıma geldi . Ay anahtar ile ön takımı yerinden sökebildik ancak çamurluk ve ön amortisör yerinden çıkmak bilmedi.Ön amortisör…..Sökülmek bilmedi.  Çamurluk, amortisör takozuna vidalanmış. Civata ve somunlar yılların etkisiyle birbirine kaynamış. Somunları dramelle kesmek zorunda kaldık, çok uğraştık çoooook….. Evet sökülebilecek her şeyi söktüm.Kuru şasemiz ortaya çıktı artık .Tüm metal parçaları kumlayıcıya götürebilirim….. Her ihtimale karşı şasi bilgilerinin olduğu bölümü alüminyum bir plakayla kapatıyorum…İtalyan Abilerim şase numaralarını çok nazik yazmışlar, olur ya kumlamadan sonra  şase no suz bir şasemiz olmasın….:)   Bu arada stickeri itinayla söktüm …bakalım kaç ay sonra eski yerine dönecek….. PX in tüm parçalarını arabamın bagajına yükleyip doğru sanayideki kumlamacıya yollanıyorum … *Kumlama işinde dikkat edilmesi gereken bir durum kum kalitesi ve özelliği, yoksa verdiğiniz parçayı  belli ölçüde hafiflemiş şekilde geri alabilirsiniz.  Böyle bir iş yaptıracak arkadaşları  özellilkle uyarmak isterim. Bakalım parçalar kumlamacıdan ne zaman gelecek…Restorasyona kaldığımız yerden devam edeceğiz…

published on modamotor.com.tr

Skutır yükleme…

Şehirde çok uzun süre kaldığım bir türlü seyahate çıkamadığım zamanlarda en büyük eğlencem, seyahat ekipmanımı toplayıp toplayıp dağıtmak. Motosikleti yüklüyorum, geri boşaltıyorum. Çantaları dolduruyorum, geri boşaltıyorum. Kafam çoktan Gelidonya Feneri’ nin yamacına matı sermiş oluyor, ben nasıl hala İstanbul’ dayım anlamıyorum.

Madem bu kadar eşya yükleyip boşaltmakla uğraşıyorum, bari dedim, bir yazı yazayım. Tabii her seyahatin ve insanın koşulları farklıdır, o yüzden siz benim bu kişisel tecrübelerimi kendinize göre modifiye edip kullanınız. Hatta farklı bir fikriniz varsa yorum yazarsanız çok sevinirim. Eveet, bizim hayali seyahatimizde koşullarımız şöyle: Burçak, solo gezgin, 2012 model 250 cc lik skutırla geziyor. Yaz aylarında, az para harcayarak, çoğunlukla kamp yaparak, kendi yemeğini kendi pişirerek, memleketin güzide beldelerinde gezecek.

Bol bol yayla, şelale, kanyon, antik şehir görmeyi umuyor. Tahmini yolculuk süresi iki haftayla bir ay arası. Evet, elimizdeki koşullar bunlar. Bütünden parçalara bölerek başlıyorum. Soru: Kaç farklı depolama alanım var? Cevap: 1) Topcase / Portbagaj2) Sele Altı Bagaj3) Torpido Gözü olmak üzere, skutıra ait üç depolama alanı. Ve: 4) Büyük sırt çantası5) Küçük sırt çantası6) Bel çantası olmak üzere, bana ait üç depolama alanı daha. Bu, solo seyahat etmenin hikmeti. Tek motosikletle iki kişi geziyor olsaydık, büyük ihtimalle büyük sırt çantasını arka bagajın üstüne koyacaktık veya yan çantalara da ihtiyaç duyacaktık, tıpkı zaman zaman eski F650’ me yaptığım gibi motosikletin belini amansızca bükecektik ve muhtemelen dengeli bir yükleme yapamayacaktık.

Ama şimdi tek başımayım ve böyle bir zulüme ihtiyaç yok. Şimdi eşyalarımızı paylaştırmaya başlayabiliriz.

TOPCASE Topcase’ i yerleştirirken aklımdaki soru şu: Bir molada, ani bir yol kıyısı pikniğinde neye ihtiyacım olacak? Zira normal normal giderken aniden kontağı kapatıp piknik yapmaya başlamayacaksak neden yola çıkmış olabiliriz ki? Yer örtüsü olarak da kullandığım panço yağmurluk, kamp ocağı ve kartuş, kap kacak, kahve, bisküvi, kuruyemiş vb. dayanıklı yiyeceklerimi sakladığım yemek çantası, hatta sefacıların kraliçesi olduğum için hafif ve küçük bir hamak hep burada, topcase’ de.

Böylece tatlı bir su kıyısı, ağaç gölgesi beni “Gel canım biraz dinlen” diye çağırdığında, skutırdan hiçbir şeyi döküp saçmak zorunda kalmadan, sadece topcase ekibimle obamı kurup keyif çatabilirim. Tabii burada önemli olan başka bir konu da, artçı selesine bağlayacağımız büyük sırt çantasını dik değil yatay olarak bağlamak, böylece topcase’ in açılmasına engel olmamak.  

SELE ALTI  Burası, araç yüklüyken en zor ulaşacağımız bölme, dolayısıyla her an elimizin altında olması gereken şeyleri değil de, gecelik bir kamp kurduğumuzda, bütün eşyamızı döktüğümüzde lazım olabilecek eşyaları koymak mantıklı. Ben buraya nadiren veya acil durumlarda kullanılacağını düşündüğüm basınç ölçer, kompresör, lastik tamir kiti, alet çantası, yedek hard disk, ilkyardım çantası vb. eşyaları koyuyorum. Eskiden levyesine, yedek iç lastiğine, lokma takımına varana kadar yanımda alet edavat taşıyordum.

Tecrübelerim beni bu konuda sadeleşmeye itti. Her şeyi kendim halledebilecek olmak hissi başta güzeldi ama şimdi biraz akışına bırakmakta ve gerektiğinde yardım almakta pek sakınca yokmuş gibi geliyor. Uzun yola çıkan herkesin, motosikletinin uygun bir yerine bir çakmak soketi monte ettirmesi gerektiğini düşünüyorum ve bütün motosikletlerimde ilk işim çakmak soketi taktırmak oluyor. Hem telefonumu şarj etmek için, hem de lastiğimi şişirmek için kullanıyorum. X City’ deki çakmak soketim selenin altında bulunuyor.  

TORPİDO GÖZÜ İşte skutırın sürücüsüne sunduğu güzelliklerden biri. Buraya, el altında olması gereken ufak tefeği koyuyorum. Mesela benim sağ dikiz aynamın yuvası biraz yalama, bazen sıkılaştırmak gerekiyor. Bunun için küçük bir İngiliz anahtarı, kask kılıfı ve geri kalan her şey için bir duct tape, torpido gözü ahalisini oluşturuyor. Skutırların torpido gözleri pek güvenli değildir, hem kilidinin kırılabilmesi bakımından, hem su alabilirliği açısından. O yüzen torpido gözüne evrak koymamanızı tavsiye ederim.  

KÜÇÜK SIRT ÇANTASI Diyelim bir yol kenarında veya benzincide durdunuz, şurada bir çay içeyim bari dediniz. Küçük sırt çantası, skutırdan uzaktayken de yanınızda olması gereken eşyalarınız için. Bu çantayı, selenin önündeki boş alana koyuyoruz. Benim son derece kişisel listem şu şekilde: Su şişesi, yol notlarım için defter ve kalem,okuma kitabım veya e-okuyucu, fotoğraf makinesi ( ille fotoğraf çekeceğimden değil, araçta bırakırsam aklım kalacağı için ), güneş koruma kremi, sinek kovucu krem. Bu son ikisinin gerçekten önemli olduğunu bana acı tecrübelerim öğretti, yoksa başlarda pek böyle titiz değildim. Yanısıra ıslak mendil ve normal kağıt mendil, hatta belki küçük bir pürel veya başka bir el dezenfektanı sırt çantamızın bileşenlerini oluşturuyor. Ben ayrıca bel çantası taşımayı pratik buluyorum ama bel çantası taşımayıp ona koyacaklarınızı da sırt çantanızda taşıyabilirsiniz tabii ki.  

BEL ÇANTASI Cüzdan, kimlik-pasaport gibi evraklar ve kullanmadığım zamanlarda GoPro’ m burada duruyor. Yazlık montumun cepleri çok küçük olduğu için telefonu ve skutırın anahtarını koymak için de iyi bir alternatif oluşturuyor. Ayrıca cepsiz pantolon/şalvar giydiğim zaman da bir numaralı yardımcım.  

BÜYÜK SIRT ÇANTASI Bunu özellikle sona bıraktım, çünkü eşyamın çoğu bu çantada. Yıllar içinde lazım olacağını düşündüğüm pek çok şeyin o kadar da gerekmediğini, hiç aklıma gelmeyen bazı şeylerin ise gerekli olduğunu gördüm, tabii yine kişisel tecrübeler ışığında. Son güncel listem şu şekilde: Bir tişört, bir askısız ( strapless ) üst. Askısız üstlerin güneşin çatında çok daha tercih edilir olduğunu fark ettiğimden beri yanımdan ayırmıyorum, amele yanıklarından kaçınmak için özellikle. Bunun dışında üstünüzdekiyle beraber bir de yedek tişört yeter.

İki yedek çamaşır, bir bikini üstü ve bir sutyen. İkisinden biri zaten içinizde olacak. Geçen sene bikini üstüm var nasıl olsa diye sutyen almamıştım ama akşama doğru denize girdiğim bir gün kurumak bilmedi. Aksi gibi o akşam da yemeğe davetliydim ve ıslak bikini üstüyle gitmek zorunda kaldığım için epey üşümüştüm. Bu acı tecrübeyle yedeklemeyi öğrenmiş oldum. İki çift yedek çorap, biri gece serin olma ihtimaline karşı kalın olabilir.

Bir mikrofiber havlu veya peştemal,bir yedek pantolon. Aslında bir tane iyi, çabuk kuruyan, terletmeyen trekking pantolonu, hele de bunaldığınızda paçalarını kısaltabiliyorsanız bütün işinizi görür. Yine de acil durumlar için altınıza giyebileceğiniz ikinci bir alternatif olmasında fayda var. Ve son olarak, bir uzun kollu, kapşonlu üst veya ince kazak kamp kreasyonumuzu oluşturuyor. Bunun dışında, son dört senedir yola artık her yerde farklı modelleri bulunabilen trekking sandaletleriyle çıkıyorum.

Skutırın ayak ve bacaklar için biraz daha korunaklı olması beni gevşetti sanırım, vitesli kullanırken motosiklet pantolonu ve botundan hala ödün vermiyorum. Siz de yol için korumalı bir motosiklet ayakkabısı, gündelik gezileriniz içinse kapalı bir sandalet kullanabilirsiniz. Hem su geçirmesinde sakınca yok, kanyon yürüyüşlerinde, ıslak zeminlerde kullanmak için ideal, hem de serin havalarda içine çorap giyebilir ve ihtiyar İngiliz turistler gibi gezme keyfini yaşayabilirsiniz. Bunun dışında ayacıklarınızı kurutmak, havadar gezmek için hafif bir parmak arası terlik her derdin devası.

Gece rahat uyumak için şişme yatak ve uyku tulumu da büyük sırt çantasının içinde. Ayrıca kamera aksesuarları, harddisk, batarya, yedek telefon, usb çoklayıcı, fiş ve kablolar dan müteşekkil elektronik çantası, küçük bir dikiş kutusu, çadırın içinde kullanmak için fener ve banyo çantası da büyük çantanın sakinlerinden. Büyük çantanın bir tarafına fotoğraf makinesi için tripod u iliştiriyorum. Diğer tarafına da, kampta şarkı çalıp söylemek en zevkli aktivite olduğu için ukulele mi bağlıyorum. Bunun dışında, bu seneye kadar seyahatlerime iki kişilik çadırla çıktım.

Çoğu çadır gibi onun da kendi çantası vardı ve genellikle arka çantanın üstüne monte ettirdiğim bir port bagaja bağlayarak taşıyordum. Bu sene, madem tek başıma geziyorum neden bu kadar büyük çadır taşıyorum ki diye düşündüm ve ultralight çadır dünyasına bir giriş yapmaya karar verdim. Naturehike’ ın tek kişilik bir çadırını aldım. Sırt çantasına sığacak boyda görünüyor. Konuyla ilgili tecrübelerimi yaşadıkça aktaracağım. Son olarak, uzun yol motosikletlerime genellikle eklettiğim bir aksesuar da, az önce bahsi geçen port bagaj. Pek ağır olmayan, ufak tefek eşyayı buraya bağlıyorum ve gerçekten büyük kolaylık sağlıyor. Sahillerde, ormanlarda, benzincilerde, göl kıyılarında, kayalıklarda, kanyonlarda, peribacalarında karşılaşmak üzere. Mutlu sürüşler dilerim.  

published on modamotor.com.tr

Ön teker özgürlüğün, arka teker hedefe ulaşmanın sembolüdür.

2teker kullanmayanlar… Merhabalar iki teker sevdalıları,hep motosiklet kullananlar için yazılar yazılır, gezi notları detaylı anlatımlar sunumlar yapılır, peki ya kullanmayanlar?

Onlar içinde bir şeyler yapmak gerekiyor.Motosiklet kullanan, binlerce hatta on binlerce nüfuslu bir aileyiz, peki ailemizi büyütmek ve daha geniş kitlelere ulaşmak için neler yapıyoruz?

Motosiklete binerken aldığınız o zevki anlatmak yerine, bizlere yöneltilen nereden geliyorsun, nereye gidiyorsun, bununla mı geldin, şeytan işi bu nasıl biniyorsun ve o kadar yol bununla gidilir mi gibi sorularla karşılaştığımızda kasıla kasıla küçük cevaplar veriyor ve çoğu zaman geçiştiriyoruz.

Halbuki motosiklet kullanan bireylerin diğer bireylere nazaran fazlaca farklılıkları oluşur.Bunlardan birkaçını altta sıralayalım ve kendimizce açıklamasını yapalım;

Durumsal Farkındalık

Motosiklet kullanan bireyler diğer araç kullanıcılarına nazaran daha dikkatlidir, içinde bulunduğu durumu o an değerlendirip strateji geliştirmekte profesyonelleşir, hatta bu  farkındalık bireyin normal hayatında yer etmeye başlar ve bunu prensip haline getirir.  

Risk ve analiz; Kullanıcılar motosiklet ile gideceği yollar için önceden araştırma yapar ,gideceği yerlerin coğrafi yapısı, meteoroloji bilgileri ve hatta nerenin neyi meşhur ,nerede ne yenir,nerede konaklanır, bunları araştırır ve başına gelebilecek kötü hatıraları minimuma indirir, buda bireyin hayatına disiplini getirir.

Demem o ki motosiklet kullanmaları sizin korktuğunuz kadar ürkütücü değil, tam tersi onların gelişiminde öğretici en büyük etkendir, aile bireylerinize motosiklet kullanma demek yerine onları eğitim almaya ve güvenli sürüş için kendini yetiştirmeye teşvik etmelisiniz,  özgürlüğü yaşayabilmek için bazı eğitimler gereklidir.

Bu eğitimler sadece ehliyet ve motosiklet değil hatta hangi trafik işaretinin neyi anlattığının önemi kadar birde ,motosiklet ekipmanlarının doğru kullanımı ve doğru bakımları ayrı önem taşır.

Bu eğitimler kimi zaman başkalarının tecrübelerine kimi zamanda anlık olarak kendi tecrübelerimizle gelişir. Onlara  özgürlük hissinin motorsiklete binmekle tamamlandığını, işin keyfini ve hedefe ulaşmanın sabır ve tecrübelere dayandırılarak ortaya çıktığını anlatsak…

Öncelikle endişelerini gidermeye yönelik güvenli sürüşün öneminden bahsederek hem onların önyargılarını yenmelerine yardımcı oluruz, hemde sürüş esnasında arkamızda ailemizin bizim destekçimiz olduğu rahatlığı ile harika anlar yaşarız.

Sanırım güvenli sürüşün en önemli şıkkı bu Ve son sözlerimde üzerimize düşeni bir kez daha vurgulamak istiyorum motosiklet hakkında size soru soranlara sabırlı bir şekilde teşvik edici cevaplar verin, böylece ülkemizde motosiklet kullanımı yaygınlaşacak ve motosiklet sürücüleri trafikte hakettiği saygıyı görecektir.  

Bir dahaki yazımızda görüşmek üzere..

published on modamotor.com.tr

2.el motosiklet almak!

Birçok motorsever yeni bir motosiklet almak için çeşitli araştırmalar yapar

Yeni motor alırken eğer ürün 2. El ise biraz daha fazla dikkat etmek gerekmektedir. Kilometresi şişirilmiş otomobiller, kasası hasarlı cep telefonları, monitöründe sorun olan ama sorun yokmuş gibi gösterilen bilgisayarlar 2. El piyasasında çok temiz ve kullanışlı birer ürün gibi satışa sunulmaktadır.

Aynı şartlar 2.el motosikletler içinde geçerli olmakla beraber, yapılacak yanlış bir tercih, çıkacak tamir masrafları ve sürüş güvenliği açısından bizi oldukça sıkıntıya sokup, elden çıkarma aşamasında ise karnımızı ağrıtacaktır. Piyasanın bu denli sıkıntılı olması motosiklet kullanıcılarının da, acenta  fiyatlarındaki astronomik artışla birlikte ikinci el ürünlerde paralarını riske atmamak adına  çok daha titiz olmayı gerektirir.

En iyisi tanıdıktan almak mı ???  Belki de bir arkadaş veya dosttan motor almayı tercih edebilirsiniz. Arkadaş grubumuzdan veya tanıdıklarımızdan motor satın almak genelde bir çok eziyetten kurtulmamızı sağlayabilir. Ama tanıdıktan motor almanında handikapları vardır. Bir tanıdıklarımızdaki motor modeli alternatifleri sınırlıdır ve pazarlık şansınız daha az olabilir. İkincisi ise motorumuz hep daha önceki sahibiyle anılır… Aaaa bu bizim Ahmetin motoru değil mi ?gibi sorularla karşılaşmak mümkündür. Bu da sizi motorunuzdan soğutabilir.  Ancak doktor bir abimizin garajında yatan az kullanılmış ,bir motor denk getirirseniz tanından

yenmez. Doktor abiler aynı zamanda titiz ve meraklıdırlar…çoğu zaman yoğun çalıştıkları içinde motorumuz düşük kmli olacaktır. Doktor abilerimizin aynı zamanda kapalı garajları vardır .  motorumuzu adeta doktor abimiz bizim için acentadan almış bize günü geldiğinde teslim etmek için bizim adımıza itinayla saklamıştır….:))            

Uygun fiyata temiz motosiklet bulmak? Günümüzde ikinci ele ulaşmanın en pratik yolu malum  internet ortamı  olacaktır. Bunu gerçekleştirmek için tek yapmanız gereken 2. El sitelerinde ufak çaplı bir araştırma yapmaktır. Eğer motordan anlayan biriyseniz kendi başınıza uygun fiyata  güzel bir motosiklet alabilirsiniz ancak bunun için sabır çok önemlidir. İlk başta alacağınız  motosikletin marka ve modelini  gerekirse birkaç alternatifle birlikte  belirleyip, uygun sitelerde takibe başlayabilirsiniz.  

Yaş ,km ,aksesuar özelliklerini kıyaslayıp kafanızda alacağınız motosikletle  ilgili fiyat ederi  belirlemesi yapmanız gerekmektedir. Ederi uygun ve mantıklı bulduğunuzda iş , motoru bulunduğu yere gidip dünya gözüyle görmeye kalacaktır. Tabi bu sadece ikinci aşamadır. Birinci aşama Telefonda sahibine doğru sorular sorup  gerekli bilgileri almak olacaktır . Motor sizin üzerinize mi  kayıtlı ? kaç km de? kazası var mı? Varsa ne boyutta ? Fenni muayenesi  var mı? Plakası ne? Kaçıncı sahibisiniz? Bakımları ne durumda ? vs.  Diyeceksiniz ki bunların çoğu zaten ilan sitesinde belirtilmiştir. Doğrudur. Ancak insanoğlu yüz yüze konuşurken daha açık olur. Bilgiyi teyit etmenin hiçbir zararı olmaz. Konuşma sizi tatmin ettiyse telefonda motor şasi ve plaka bilgilerini isteyebilirsiniz.  

Plaka ve şasi bilgileri ile hasar kayıt sorgulama

Motor sahibinden aldığınız plaka ve şasi bilgileri ile 5664 e DETAY yazıp ufak bir ücret karşılığında motor hasar kayıt bilgilerini öğrenebiliriz.  Diyelim ki mesajı attık motorumuzun hasar kaydı yok ..:)  geçelim üçüncü  aşamaya;          

Çoğu zaman güzel motorlar şehir dışında olur.

Benim için maalesef hep böyle olmuştur

Uzun bir yoldan ve özel zaman ayrılarak gelineceği için, satıcıdan satış fiyatından ne kadar esneyebileceğini, buna göre hazırlıklı olmak isteyeceğinizi söyleyip motor sahibiyle ön pazarlık girizgahı yapmak sizin için oldukça faydalı olacaktır. Verilen adrese ulaşıp müstakbel motorunuzla buluştunuz . Size önereceğim ilk şey;  motoru aydınlık bir ortama almanız olacaktır . İnsanlarda da olduğu gibi eşyalar ve makinelerde de yıpranmışlık ve yorgunluk iyi bir gözle bakıldığında kendini ele verir. Yeter ki siz nereye ve nasıl bakacağınızı bilin.

Bu arada size tavsiyem aracı görmeye bu işlerden anlayan biriyle gitmeniz. Tabi çoğumuzun hem bu işlerden anlayıp hemde  şehir dışına bize vakit ayırabilecek tanıdıklarımızın  olması düşük bir ihtimaldir. Bu sebeple genelde  iş başa düşecektir. Olsun moralinizi bozmayın.  

Motorumuzun genel fizyonomisi bir bütünlük içerisinde olmalıdır.

Yaş ve model tabi ki önemlidir

Ancak bir eşyanın düzgünlüğünü ve orjinalliğini bakım ve kullanım şekli belirler. Bazı durumlarda  aynı marka  motosikletin daha düşük yıl çıkışlı, yüksek km’li modeli, sahibinin temiz kullanımı sayesinde yüksek modelli ve düşük km’li yorgun bir araça göre çok daha mantıklıdır. Bu sebeble  bazı hallerde araç alacaklar için km ve yıl faktörü birinci seçim sebebi  olmamalıdır.

Önemli olan aracın kondisyonudur

Dediğim gibi aracımızın genel duruşu, bir bütünlük içinde  km si ile orantılı bir şekilde yıpranmış  olmalıdır… Genele göre çok parlak ve yeni duran bir parça veya km sine göre aşırı eskimiş bir sele, oynanmış sarkmış bantlanmış göze çarpan dağınık bir tesisat, motor aksamında veya genelinde sıkılmaktan iz yapmış somun başları.

Orjinal stickerların olmaması, aşırı yıpranmış manetler ,aşırı yıpranmış pegler ,aşırı yıpranmış elcikler, km’si ne göre fazla aşınmış diskler. Değişik bölgelerde tutmayan renk tonları bunların bütünü size aracın durumunu, kondisyonunu  anlatır.Bazı bölgelerde iklim koşullarına göre oksitlenmiş parçalara da rastlamak mümkündür.

Pas yapmış, boyası atmış bölgelerde motorun görünümünü etkiler

Daha çok kros ve enduro modellerde yüzeysel bu gibi sorunlar görülebilir.Bunlar kozmetik sorunlar olup genelde sorun çıkarmazlar. Motorun yağ kaçırıp kaçırmaması kontrol edilmesi gereken başka bir noktadır. Silindir kafası ve diğer kısımlarda yağ kaçağı olması, motorda ilerleyen günlerde farklı sorunlara yol açabilir. Bu yüzden motorda yağ konusuna dikkat edilmeli ve özenle kontrol yapılmalıdır.      

Birde amortisörlerin kontrolü var ki yağ kaçıran amortisörün keçesini değiştirerek ufak bir masrafla bu sorunu halledebilirsiniz ancak amortisörde derin çizikler  varsa keçeyi değiştirmek sorunu çözmez ve unutmamalısınız amortisörler motorunuzun pahalı aksamlarındandır. Saydığım kriterler temiz ve orijinal bir motosikletin  olmazsa olmazlarıdır.

Şahsen benim için aksesuarlar, çantalar, eşantiyonlar, model ve  km ,alacağım motosiklet için 2 plandadır .

Ama tabi ki de her zaman için paramın yettiği  belirtiğim özelliklere uyan en düşük km’li ve yüksek modelli aracı almaya çalışırım. Diyelim ki her şey içimize sindi, sonuçta biz bir motor ustası değiliz bu yüzden muhakkak gittiğiniz bölgede bir tamirciye veya servise motoru son olarak gösterin .

Bu size bir miktar paraya ve zamana mal olacaktır. Ama uzun vadede pek çok sıkıntıdan kurtaracaktır. Eğer ola ki,  motor sahibi motoru göstermeye yanaşmıyor. Ayak diretip yan çiziyor garantisi benim abi diyorsa arkanıza bakmadan oradan uzaklaşın. Vardır bir çapanoğlu.

Pazarlığımızı yaptık, el sıkıştık, müstakbel motorumuzu ustaya gösterdik . Noterin yolunu tuttuk. Bu arada ruhsat bilgilerini motor üzerindeki kayıtlı bilgilerle eşleştiğine emin olun hatta varsa tuvtürk raporuna bakın orada motorumuzun km si  yazmakta eğer km oynanmış ise hafif kusur olarak belirtilmekte. Buda size önemli bir referans olur.          

Motorumuzu aldık hayırlısı olsun . Motorumuzu noterden aldık nikahımızı kıydık . ama napmıyoruz hemen atlayıp üstüne gezilere çıkmıyoruz. Motorumuzu güvendiğimiz tamircimize götürüp son bir genel bir kontrol yapıyoruz . Ben aldığım her 2.el motorun yağı ve yağ filtresini daha önceki sahibi ne derse desin değiştirmişimdir. Motorumuz hayırlı olsun tekerimiz düz bassın. iyi yolculuklar….  

published on modamotor.com.tr