Motosikletle gezmek pek çok kişinin hayalidir. Ofisimizde masamızda otururken, e-postaların arasında dalar gideriz köy yollarına. Bir virajdan çıkar, diğerine akarız, ya da uzuun bir düzlükteki yolu seyrederiz tepeyi aşarken. Ve gün gelir planlar yapılır, ekipman seçilir, kontağı çevirir yola çıkarız.

Motosiklet sürücüleri genelde yağışlı ve soğuk havayı sevmez ve genelde bahar aylarını ya da sıcak yaz aylarını tercih ederler gezmek için. Bu da beraberinde hiç hesapta olmayan beslenme ve sağlık sorunları da getirebilir, eğer dikkat etmezsek.

Diğer bir konu ise motosikletli gezilerin güzel yemeklerle taçlanmasıdır ki başta iyi hissettirse de dikkat edilmezse ciddi sıkıntılara sebep olabilir. Öncelikli dikkat edilmesi gereken, su tüketimidir. Motosiklette klimalı bir arabaya göre sıcağa daha çok maruz kalırız ve normalden fazla su kaybederiz. Bunu önlemenin yolu basit olsa bile, pek çok motorcu bunu beceremez.

Evet çözüm su içmek, ne kadar basit değil mi? Ama ihmal eder veya beceremeyiz bunu. Sebebi ya motosiklette suyu taşıyacak yerimiz yoktur ya da ihmal. Bir başka sebebi de az mola vermek. Ya da molaları su temin edebilecek yerlerde vermemek.

Eğer çantalarınızda yer varsa 1,5 litrelik suyu taşımak ve bunu her molada susamamış olsanız bile içmek faydalıdır. Çantalarda yer yoksa yapılacak işlem basit, belki de en pratiği. Sırt çantası şeklinde takılabilen ve içine su konan çantaları günümüzde her doğa sporları mağazasından uygun fiyatlara almak mümkün. Bunların hortumu kask içine kadar uzanabiliyor ve zahmetsizce suyunuzu içebiliyorsunuz.

Molalarda çay kahve içmek ise doğrudan su ihtiyacınızı karşılamadığından bir önerim de kahve veya çayınızın yanında mutlaka su da tüketmeniz olacaktır. Meyve suları ve gazlı içecekler de maalesef direkt su ihtiyacını karşılamaz.

Yani bol mola ve su birinci maddemiz. İkinciye gelirsek. Burası biraz daha komplike ve özen istiyor. Belki kısa gezilerde etkisini çok farketmesek de tur iki haftayı geçtiğinde başa bela açabilecek bir konu da katı gıda olarak tükettiklerimiz. 

Bildiğiniz üzere Toby Price falan değilsek genelde motoru oturarak kullanıyoruz. Neredeyse hareketsisiz. Bunun gün boyu ve haftalar sürdüğünü düşününce sindirim sistemi o kadar hareketsiz hale geliyor ki, turun başında yediğimiz o kebaplar, mantılar bize acılı sonlar hazırlıyorlar, yani “Bugün yediğin hurmalar” durumu. Bu arada keşke hurma yesek mantı yerine

Sindirim sistemi yavaş çalıştığında daha çok lifli gıda tüketmemiz gerekmekte. Bunu da neyseki ülkemizde yapmak çok kolay. Sulu sebze yemeklerini neredeyse her kasabada, köyde bulmak mutfağımızdan ötürü çok kolay. Bunları tüketmek hem su kaybını azaltacak hem de sindirimi kolaylaştıracaktır. Ha illaki mantı, kebap yerim diyorsanız o zaman da çözüm yanında yeşillik tüketmek.

Güzel bir salata mesela. Hiç birimiz keyifle çıktığımız turun baş ağrıları ve merhemlerle bitmesini istemez değil mi, o zaman beslenmemize de motosikletimizin bakımları gibi dikkat edelim.        

Keyifli geziler afiyet olsun.

published on modamotor.com.tr

Motosikletle tanışmam, on iki yaşımda bir Tenere’ nin arkasına binmekle olmuştu

Lise yıllarında ise, ileride kendi motosikletimi almaya kesin olarak karar verdim. Okulun kapısında bir Dragstar park etmiş dururdu hep, ben her okul çıkışında bir on dakikayı onun tepesinde dikilmekle geçirirdim. Bizde tabii öyle oğlan çocukları gibi babamızın abimizin motorunu kaçırmak yok, leydiler gibi bekliyoruz vakti gelsin de ehliyet alalım diye.

Çalışıp para kazanmaya başlamam, hayatımı yoluna koymam, motosiklet parası biriktirmem derken yaş yirmi iki oldu ve ben on senedir beklediğim hayalime 2005 model bir Honda Cg125’ le, nam-ı diğer Honda Titan’ la kavuştum. “İlk motor olunca göçük deposu bile güzel.:)”  

Böyle yazınca tuhaf geldi, ne acayip değil mi? Bütün o muhteşem makinelerle kıyasladığınızda, bir kız çocuğunun on senelik hayali ve sonucu: 125’lik bir motor. Ama motosikletin büyüsü de tam olarak burada. Altınızda ister 125’lik, ister 1200’lük bir motor olsun, yüzünüze vuran rüzgar, yolla beraber akma duygusu, makineyle kurduğunuz ilişki, size verdiği özgürlük hissi ve özgüven aynı.

Zamanla motorlar büyüdü, değişti, çeşit çeşit motor kullandım ama o özdeki yol gitme, yol “olma” duygusunun aynı kaldığını gördüm.

Motosiklet hayalleri kurarken bile motosiklet kullanmanın hayatımı bu kadar olumlu yönde etkileyebileceğini düşünmemiştim. İçine kapanık ve çekingen bir çocuğu dünyayla tanıştıran, evin dışında olmaya teşvik eden, özgüven aşılayan, kendisiyle, diğer insanlarla, hayatla ilişkilerini geliştireni doğaya yakın olmasını, ülkesini tanımasını sağlayan ve onu nihayet güçlü bir yetişkin kadına dönüştüren bu iki teker mucizesi oldu.       

Sonra dedim ki, ‘Yahu nerdeen nereye.’ Tam da nereye bilmiyorum. Tabii, bu yola girdiğinizde trajikomik olaylar da yaşıyorsunuz bolca. Bunların başında, “Kız başına?!” lar geliyor. Bu lafı o kadar çok duydum ki, kendime sahne adı olarak aldım en sonunda. “Kız başına gidemezsin”, “kız başına motora mı binilir”, “kız başına kamp mı yapılır” lar, yaşım büyüdükçe şuna dönüştü: “Bravo, bir ‘bayan’ olarak iyi cesaret.” Motosiklet kullanan kadınlar olarak olumlu ve olumsuz anlamda bir ötekileştirmenin içindeyiz. İlk zamanlar, daha yabani ve asosyal olduğum zamanlarda buna içimden kızardım. Sosyal becerilerim geliştikçe dışımdan kızmaya başladım.

Şimdi ise kızmıyorum, ama anlamak ve anlatmak için elimden geleni yapıyorum. Sizinle de bu çabamın sonuçlarını paylaşıyor olacağım.

“Bravo, bir ‘bayan’ olarak iyi cesaret.” övgüsünü ( yoksa yergisini mi demeli? ) sadece erkeklerden duyuyorum. Bunu artık genelleyebilecek kadar çok gördüm, şehirlerde, köylerde, yollarda, benzincilerde, mola yerlerinde.

Bir kadında böyle bir hayret ifadesi görmedim hiç. Özenen oldu, ne güzel diyen oldu ama hiçbir kadın bir kadının motosiklet kullanmasına şaşırmadı. Bu, kadınların kendi cesaretlerinin farkında olması açısından iyi haber.

Burada şimdi birkaç paragrafta özetlenemeyecek kadar derin sosyal sebepler var tabii, ben de bunu yollarda olduğum zamanlarda uzun uzun araştırmaya niyetliyim. Ve fakat, çok da İsviçre’ de yaşamanın alemi yok, ülkemiz gerçekten tek başına gezen bir kadın için bir takım tehlike ihtimalleri barındırabilir. Nasıl da “tehlike barındırıyor” demeye dilim varmadı ama.

“Her motorla biraz daha uzağa. ”  

Kadınlar için yol güvenliği, daha sonra da detaylı yazacağım başlıca konulardan biri olacak, ama şimdilik söylemek istediğim en önemli şey şu: En önemlisi sizin kendinize ve dünyaya nasıl baktığınız. Gerçekten en önemlisi bu.

Dünyayı tehlikeli, kendinizi de zayıf görürseniz bu doğrultuda tecrübeler yaşama ihtimaliniz daha yüksektir. Dünyayı maceralarla dolu, kendinizi de güçlü ve bağımsız görürseniz işler değişir.

Yeterince özgüvenli ve kendinden emin birine, kadın olsun erkek olsun, her yaştan ve sosyal çevreden insanın düzgün yaklaştığını söyleyebilirim. Kendinden emin derken, asla küstah ve agresif olmayı, başkalarına tepeden bakmayı kastetmiyorum.

Bir insana, hem kendi alanınıza, hem onun alanına saygı duyduğunuzu hissettirebildiğiniz zaman ilişkiler yolunda gidiyor. Hasılı, bence yalnız bir kadın için, ve tabii erkekler için de, en önemli silah, yolda tanıdığı insanlarla ilişkilerini manipüle edecek diplomasi yeteneğidir. Yolları, motosikletleri, motosikletli yolları, sizlerle bu “Kız Başına?!” bakış açımdan paylaşmaya devam ediyor olacağım. Mutlu sürüşler dilerim.

published on modamotor.com.tr

Skutır yükleme…

Şehirde çok uzun süre kaldığım bir türlü seyahate çıkamadığım zamanlarda en büyük eğlencem, seyahat ekipmanımı toplayıp toplayıp dağıtmak. Motosikleti yüklüyorum, geri boşaltıyorum. Çantaları dolduruyorum, geri boşaltıyorum. Kafam çoktan Gelidonya Feneri’ nin yamacına matı sermiş oluyor, ben nasıl hala İstanbul’ dayım anlamıyorum.

Madem bu kadar eşya yükleyip boşaltmakla uğraşıyorum, bari dedim, bir yazı yazayım. Tabii her seyahatin ve insanın koşulları farklıdır, o yüzden siz benim bu kişisel tecrübelerimi kendinize göre modifiye edip kullanınız. Hatta farklı bir fikriniz varsa yorum yazarsanız çok sevinirim. Eveet, bizim hayali seyahatimizde koşullarımız şöyle: Burçak, solo gezgin, 2012 model 250 cc lik skutırla geziyor. Yaz aylarında, az para harcayarak, çoğunlukla kamp yaparak, kendi yemeğini kendi pişirerek, memleketin güzide beldelerinde gezecek.

Bol bol yayla, şelale, kanyon, antik şehir görmeyi umuyor. Tahmini yolculuk süresi iki haftayla bir ay arası. Evet, elimizdeki koşullar bunlar. Bütünden parçalara bölerek başlıyorum. Soru: Kaç farklı depolama alanım var? Cevap: 1) Topcase / Portbagaj2) Sele Altı Bagaj3) Torpido Gözü olmak üzere, skutıra ait üç depolama alanı. Ve: 4) Büyük sırt çantası5) Küçük sırt çantası6) Bel çantası olmak üzere, bana ait üç depolama alanı daha. Bu, solo seyahat etmenin hikmeti. Tek motosikletle iki kişi geziyor olsaydık, büyük ihtimalle büyük sırt çantasını arka bagajın üstüne koyacaktık veya yan çantalara da ihtiyaç duyacaktık, tıpkı zaman zaman eski F650’ me yaptığım gibi motosikletin belini amansızca bükecektik ve muhtemelen dengeli bir yükleme yapamayacaktık.

Ama şimdi tek başımayım ve böyle bir zulüme ihtiyaç yok. Şimdi eşyalarımızı paylaştırmaya başlayabiliriz.

TOPCASE Topcase’ i yerleştirirken aklımdaki soru şu: Bir molada, ani bir yol kıyısı pikniğinde neye ihtiyacım olacak? Zira normal normal giderken aniden kontağı kapatıp piknik yapmaya başlamayacaksak neden yola çıkmış olabiliriz ki? Yer örtüsü olarak da kullandığım panço yağmurluk, kamp ocağı ve kartuş, kap kacak, kahve, bisküvi, kuruyemiş vb. dayanıklı yiyeceklerimi sakladığım yemek çantası, hatta sefacıların kraliçesi olduğum için hafif ve küçük bir hamak hep burada, topcase’ de.

Böylece tatlı bir su kıyısı, ağaç gölgesi beni “Gel canım biraz dinlen” diye çağırdığında, skutırdan hiçbir şeyi döküp saçmak zorunda kalmadan, sadece topcase ekibimle obamı kurup keyif çatabilirim. Tabii burada önemli olan başka bir konu da, artçı selesine bağlayacağımız büyük sırt çantasını dik değil yatay olarak bağlamak, böylece topcase’ in açılmasına engel olmamak.  

SELE ALTI  Burası, araç yüklüyken en zor ulaşacağımız bölme, dolayısıyla her an elimizin altında olması gereken şeyleri değil de, gecelik bir kamp kurduğumuzda, bütün eşyamızı döktüğümüzde lazım olabilecek eşyaları koymak mantıklı. Ben buraya nadiren veya acil durumlarda kullanılacağını düşündüğüm basınç ölçer, kompresör, lastik tamir kiti, alet çantası, yedek hard disk, ilkyardım çantası vb. eşyaları koyuyorum. Eskiden levyesine, yedek iç lastiğine, lokma takımına varana kadar yanımda alet edavat taşıyordum.

Tecrübelerim beni bu konuda sadeleşmeye itti. Her şeyi kendim halledebilecek olmak hissi başta güzeldi ama şimdi biraz akışına bırakmakta ve gerektiğinde yardım almakta pek sakınca yokmuş gibi geliyor. Uzun yola çıkan herkesin, motosikletinin uygun bir yerine bir çakmak soketi monte ettirmesi gerektiğini düşünüyorum ve bütün motosikletlerimde ilk işim çakmak soketi taktırmak oluyor. Hem telefonumu şarj etmek için, hem de lastiğimi şişirmek için kullanıyorum. X City’ deki çakmak soketim selenin altında bulunuyor.  

TORPİDO GÖZÜ İşte skutırın sürücüsüne sunduğu güzelliklerden biri. Buraya, el altında olması gereken ufak tefeği koyuyorum. Mesela benim sağ dikiz aynamın yuvası biraz yalama, bazen sıkılaştırmak gerekiyor. Bunun için küçük bir İngiliz anahtarı, kask kılıfı ve geri kalan her şey için bir duct tape, torpido gözü ahalisini oluşturuyor. Skutırların torpido gözleri pek güvenli değildir, hem kilidinin kırılabilmesi bakımından, hem su alabilirliği açısından. O yüzen torpido gözüne evrak koymamanızı tavsiye ederim.  

KÜÇÜK SIRT ÇANTASI Diyelim bir yol kenarında veya benzincide durdunuz, şurada bir çay içeyim bari dediniz. Küçük sırt çantası, skutırdan uzaktayken de yanınızda olması gereken eşyalarınız için. Bu çantayı, selenin önündeki boş alana koyuyoruz. Benim son derece kişisel listem şu şekilde: Su şişesi, yol notlarım için defter ve kalem,okuma kitabım veya e-okuyucu, fotoğraf makinesi ( ille fotoğraf çekeceğimden değil, araçta bırakırsam aklım kalacağı için ), güneş koruma kremi, sinek kovucu krem. Bu son ikisinin gerçekten önemli olduğunu bana acı tecrübelerim öğretti, yoksa başlarda pek böyle titiz değildim. Yanısıra ıslak mendil ve normal kağıt mendil, hatta belki küçük bir pürel veya başka bir el dezenfektanı sırt çantamızın bileşenlerini oluşturuyor. Ben ayrıca bel çantası taşımayı pratik buluyorum ama bel çantası taşımayıp ona koyacaklarınızı da sırt çantanızda taşıyabilirsiniz tabii ki.  

BEL ÇANTASI Cüzdan, kimlik-pasaport gibi evraklar ve kullanmadığım zamanlarda GoPro’ m burada duruyor. Yazlık montumun cepleri çok küçük olduğu için telefonu ve skutırın anahtarını koymak için de iyi bir alternatif oluşturuyor. Ayrıca cepsiz pantolon/şalvar giydiğim zaman da bir numaralı yardımcım.  

BÜYÜK SIRT ÇANTASI Bunu özellikle sona bıraktım, çünkü eşyamın çoğu bu çantada. Yıllar içinde lazım olacağını düşündüğüm pek çok şeyin o kadar da gerekmediğini, hiç aklıma gelmeyen bazı şeylerin ise gerekli olduğunu gördüm, tabii yine kişisel tecrübeler ışığında. Son güncel listem şu şekilde: Bir tişört, bir askısız ( strapless ) üst. Askısız üstlerin güneşin çatında çok daha tercih edilir olduğunu fark ettiğimden beri yanımdan ayırmıyorum, amele yanıklarından kaçınmak için özellikle. Bunun dışında üstünüzdekiyle beraber bir de yedek tişört yeter.

İki yedek çamaşır, bir bikini üstü ve bir sutyen. İkisinden biri zaten içinizde olacak. Geçen sene bikini üstüm var nasıl olsa diye sutyen almamıştım ama akşama doğru denize girdiğim bir gün kurumak bilmedi. Aksi gibi o akşam da yemeğe davetliydim ve ıslak bikini üstüyle gitmek zorunda kaldığım için epey üşümüştüm. Bu acı tecrübeyle yedeklemeyi öğrenmiş oldum. İki çift yedek çorap, biri gece serin olma ihtimaline karşı kalın olabilir.

Bir mikrofiber havlu veya peştemal,bir yedek pantolon. Aslında bir tane iyi, çabuk kuruyan, terletmeyen trekking pantolonu, hele de bunaldığınızda paçalarını kısaltabiliyorsanız bütün işinizi görür. Yine de acil durumlar için altınıza giyebileceğiniz ikinci bir alternatif olmasında fayda var. Ve son olarak, bir uzun kollu, kapşonlu üst veya ince kazak kamp kreasyonumuzu oluşturuyor. Bunun dışında, son dört senedir yola artık her yerde farklı modelleri bulunabilen trekking sandaletleriyle çıkıyorum.

Skutırın ayak ve bacaklar için biraz daha korunaklı olması beni gevşetti sanırım, vitesli kullanırken motosiklet pantolonu ve botundan hala ödün vermiyorum. Siz de yol için korumalı bir motosiklet ayakkabısı, gündelik gezileriniz içinse kapalı bir sandalet kullanabilirsiniz. Hem su geçirmesinde sakınca yok, kanyon yürüyüşlerinde, ıslak zeminlerde kullanmak için ideal, hem de serin havalarda içine çorap giyebilir ve ihtiyar İngiliz turistler gibi gezme keyfini yaşayabilirsiniz. Bunun dışında ayacıklarınızı kurutmak, havadar gezmek için hafif bir parmak arası terlik her derdin devası.

Gece rahat uyumak için şişme yatak ve uyku tulumu da büyük sırt çantasının içinde. Ayrıca kamera aksesuarları, harddisk, batarya, yedek telefon, usb çoklayıcı, fiş ve kablolar dan müteşekkil elektronik çantası, küçük bir dikiş kutusu, çadırın içinde kullanmak için fener ve banyo çantası da büyük çantanın sakinlerinden. Büyük çantanın bir tarafına fotoğraf makinesi için tripod u iliştiriyorum. Diğer tarafına da, kampta şarkı çalıp söylemek en zevkli aktivite olduğu için ukulele mi bağlıyorum. Bunun dışında, bu seneye kadar seyahatlerime iki kişilik çadırla çıktım.

Çoğu çadır gibi onun da kendi çantası vardı ve genellikle arka çantanın üstüne monte ettirdiğim bir port bagaja bağlayarak taşıyordum. Bu sene, madem tek başıma geziyorum neden bu kadar büyük çadır taşıyorum ki diye düşündüm ve ultralight çadır dünyasına bir giriş yapmaya karar verdim. Naturehike’ ın tek kişilik bir çadırını aldım. Sırt çantasına sığacak boyda görünüyor. Konuyla ilgili tecrübelerimi yaşadıkça aktaracağım. Son olarak, uzun yol motosikletlerime genellikle eklettiğim bir aksesuar da, az önce bahsi geçen port bagaj. Pek ağır olmayan, ufak tefek eşyayı buraya bağlıyorum ve gerçekten büyük kolaylık sağlıyor. Sahillerde, ormanlarda, benzincilerde, göl kıyılarında, kayalıklarda, kanyonlarda, peribacalarında karşılaşmak üzere. Mutlu sürüşler dilerim.  

published on modamotor.com.tr