Motosikletle neden geziyorduk bir hatırlayalım. Doğa koşullarını iliklerimize kadar hissetmek için değil miydi? Evet! Peki buna bir de uçakla ışınlanmak yerine yavaş yavaş coğrafyaların değiştiğini görmek, insanlarla etkileşime geçmeyi de ekleyebilir miyiz? Buna da evet! O zaman bu sınırları nasıl geçiyoruz bunu anlatalım bu yazımızda.

Motosikleti bir sınırdan geçirebilmek için öncelikle onu kullanan kişinin işlemleri yapılmalı. İlk olarak pasaportunuz ile göçmen bürosuna gidip pasaportunuzu damgalatmanız ve sonrasında görevliye motosikletinizin işlemini nerede yapacağınızı sormalısınız. Motosikletin işlemi dediğimiz ise aslında motosikletinizin geçici olarak o ülkeye ithal edilmesi ve çıkarkan da ihraç edilmesi işlemidir. Bunu gümrük binasında yaparsınız.

Gümrükten motosikleti geçirmek için aslında zamanında çok yaygın kullanılan CPD belgesi yani gümrüklerden geçiş karnesi diye bir belge var. Fakat günümüzde bu karneyi kullanan ülkeler azaldı. Örneğin eskiden Türkiye de bu belgeyi zorunlu tutuyordu ama artık değil.

Aslında bu belge ile gümrük geçişleri çok kolay ve hızlı ama bunun sebebi bu belgeyi alırken bankaya 1000 dolar depozit yatırmanız. Eğer bu belge turunuz sonunda eksiksiz geri gelirse bu parayı geri alabiliyorsunuz. Bu para ise motorunuzu kaçak ihracatta kullanmayacak olmanızın teminatıdır. Bu belgenin en büyük sıkıntısı bu depozit değil fakat süresidir.

Yolculuğunuz bizimkisi gibi 2 sene sürecekse belki daha da uzun, bu belgeyi yoldayken yenilemeniz gerekmekte, ve yeni bir teminatla karşı karşıya kalacaksınız. Yoldayken ise 1 doların bile hesabını yaptığınızdan kolay ama pahalı bir çözüm karne. Sayfaları da sınırlı. Ücretlerini burdan (link altta) görebilirsiniz.

Gümrük binasına girdiniz ve görevliyi buldunuz. Yapmanız gereken eğer karne istiyorlarsa onu damgalatmanız. Bir yaprak girişte diğer yaprak çıkışta koparılıyor, üstteki iki etiket büyüklüğündeki kısım sizde kalıyor. Bu sizin o motoru o ülkeye sokup geri çıkardığınızın ispatıdır.

Diyelim ki karne kullanmayan bir ülkedesiniz. Burdaki prosedür biraz daha uzun, hatta bazen saatler alabiliyor. Çünkü artık Türkçe olan ruhsattaki belgelerin o ülke personeli tarafından sizin yardımınızla bir geçici ihracat belgesine işlenmesi ve damgalanması gerekiyor.

Herhangi bir alanın yanlış yazılması motosikleti ülkeden çıkartırken yine gümrük kontrolünde size sorun yaşatabilir ve ceza ödeyebilirsiniz. Bu gümrük geçişleri rüşvetin ve belirsiz ödemelerin döndüğü yerler olduğundan tüm belgelerinizin eksiksiz olması sizi en az hasarla çıkaracaktır.

Bazı ülkeler ise motosiklet gibi trafikte sürülecek motorlu taşıtlar için trafik sigortasını da görmek istiyor. Bunun için de yine önceden sigorta yaptırmanız gerekebilir, yine araştırılacak bir kalem daha. Bu konu mesela Schengen’e tabi Avrupa ülkelerinde daha kolay. Daha vize alınırken sizden sigorta (green card diye de bilinir) soruluyor ve yoksa vize alamayabilirsiniz. Vize alsanız bile ilk schengen ülkesine girişte sorulacağından motoru sokamazsınız o ülkeye.

Bunların haricinde motosikler genellikle pek aranmasa da bazı ülkeler katı kurallara sahip ve motorunuzu didik arayabilecekleri gibi x-ray’den de geçirebilirler.

Ehliyete ise gelirsek, bizim ehliyetler uluslararası gibi görünse de değiller aslında. Avrupa, Amerika’da sıkıntı olmadı fakat Tayland’da sokakta polis beynelmilel ehliyeti sordu, neyseki vardı. Bu belge ve karne Türkiye Turing kurumundan temin edilebilir. Beynelmilel ehliyet ücretlerini de burdan(link altta) görebilirsiniz.

Bunlar evet uzun bir seyahatin zorlukları gibi görünse de dünyanın iki en ucunda bu fotoğrafları çekebilmek için şart

Keyifli seyahatler!

published on modamotor.com.tr

Yamaha Motor Türkiye

Yeni ürün gamı hakkında bilgi almak ve test etmek isteyen kullanıcıları için hayata geçirdiği ‘Yamaha Yolda’ projesiyle yola çıktı. Projesinin startı İstanbul’da Yamaha Riding Academy’de gerçekleşen açılış partisiyle verildi. Yüzlerce motosiklet sever açılışta gün boyu müziğin ve eğlencenin tadını çıkarırken aynı zamanda merak ettiği Yamaha motosikletlerle sürüş deneyimi yaşadı. Kullanıcılar Yamaha Riding Academy’nin deneyimli eğitmenleri eşliğinde pistte, bu yılın modelleri XMAX 400, XMAX 300,  XMAX 125, NMAX 155, Tricity 155, YZF-R25,  MT-07, MT-25, Tracer 700’ü sürerek test ettiler.

Bu proje ile aylar sürecek Türkiye turuna çıkan Yamaha

Türkiye’nin çeşitli illerinde Yamaha’nın  eşsiz modellerini test edebilmek için bekleyen yüzlerce kullanıcıya ulaştılar. İstanbul’da gerçekleşen etkinlikle başlangıç yapan ve İstanbullu kullanıcıyla buluşan proje daha sonra Bursa, Balıkesir ve İzmir’i rotasına aldı. İlk etapta 14 – 15 Nisan tarihlerinde Bursa’da, 21 – 22 Nisan’da Balıkesir ve 28 – 29 Nisan’da İzmir’de olaan ‘Yamaha Yolda’ ekibi, ön kayıtla test sürüşlerine katılacak motosikletlilerle buluşmuştu. 2018’i yenilikler yılı olarak adlandırmıştılar. “Yamaha Yolda” projesi ile Türkiye’de bir yeniliğe daha imza attık diyen Yamaha Türkiye Genel Müdürü Bora Berker Cansever “Kando felsefesinden yola çıkarak müşterilerimizin beklenti ve ihtiyaçlarının üzerinde hizmetler sunmak için çalışıyoruz. Bu proje ile motosiklet tutkunlarıyla daha sıcak temas halinde olarak benzersiz marka imajını güçlendireceğiz” şeklinde sözlerini tamamlamışlardı. “Yamaha Yolda” ile ilgili bilgi almak ve kayıt olmak için: https://www.yamaha-motor.com.tr

published on modamotor.com.tr

Motosiklet de diğer kara taşıtları gibi bizi bir yerden başka bir yere götüren bir araçtır, diyerek tek cümlede de özetleyebilecek iken, neden hakkında saatler süren konuşmalar yaptığımız, yeri geldiğinde tartıştığımız bir nesne haline geliyor motosiklet?

Bu soruya cevap olarak başka bir soru sormak gerekir. “Neden masa başı bir işte çalışırken giydiğimiz ayakkabılar birbirlerine benzese de aslında birbirlerinden farklı? Kimisi daha sportif kimisi ise daha ciddi ayakkabı modelleri seçerken, bazılarımız ise aynı ayakkabının farklı numaralarını giyiyor? Motosiklet de bir ayakkabı gibi kişisel bir nesnedir. Fiziksel ölçülerimize göre seçebileceğimiz gibi kullanım amacımıza göre de tercihler yapabiliriz. Hatta nasıl aldığımız bir ayakkabıyı kalıba koyup bekletip genişlemesini sağlıyorsak, bir motosikleti de alıp, kendimize göre özelleştirebiliriz.

İşimiz evimize yakın ise ve ara yollardan giderken düşük cc’li bir motor tercih ettiğimiz gibi tatile çıkarken de yine motorla seyahati tercih ediyorsak her iki işi de bir arada yapabilecek çift amaçlı bir motor da kullanabiliyoruz. Hatta bazı kullanıcılar motosiklete o kadar aşık ki, garajlarında birden fazla motor bulundurup, o günkü ruh hallerine göre bile tercih yapıp, çok enerjiklerse naked motoruyla işine gidip, sakinlik aradığı bir gün ise ikinci motoru olan scooter’ı ile işe gidebiliyor. Bunlar gibi çeşitlendirebileceğimiz onlarca sebep yüzünden motosiklet bir taşıttan çok kişisel bir makineye dönüşüyor. Tehlikeli bir makineye… Evet tehlikeli bir makine dedik öyle değil mi. Nerden çıkıyor bu tehlike şimdi ona göz atalım. Az tehlikeli denebilecek bir işten başlayalım, mesela bahçıvanlık. Makaslarla, tırmıklarla, kimyasal böcek spreyleriyle çalıştığınız bir ortam var. Makası veya tırmığı kullanırken eldiven takmalı, kimyasal sıkarken de gözlük takmalısınız en basiti. Yani iş kıyafeti giyersiniz.

Şimdi bir tersaneye gidelim, işçilerin neler giydiğini anımsayın. Peki ya motosiklet de bir iş makinesi sayılmaz mı? Onu kullanırken de onun kullanımından doğacak tehlikelerden bizi koruyacak kıyafetler giymiyor muyuz?

Peki; hepsini yaptık, motosikletimizi seçtik, kıyafetimizi aldık, hazır mıyız? Yine bir örnekle gidelim.

Eve yeni bir elektronik eşya aldık, ya da bir mutfak aleti, en basiti bir espresso makinesi. En azından bir kere açıp kullanım kılavuzuna bakarsınız. Üzerindeki hangi düğme ne işe yarar öğrenirsiniz. Motosiklet de böyledir. Hepsi viraj dönebilir, fren yapabilir, iki teker üzerinde gidebilir ama bunu en iyi şekilde yapmak sizi kazalardan korur, hayatta bırakır. Bu yüzden motosiklet kullanmasını bir espresso makinesini kullanmaktan çok daha fazla ciddiye alıp eğitimini iyi bir kurumdan veya kişiden alıp, yola öyle çıkmalısınız.

Her atlattığımız badireyi de bir fırsat bilip, neden böyle oldu diye dersler çıkartıp, eğitimi tekrarlamalıyız. Unutmayalım, motosiklet iki teker ve ivmelenme kabiliyeti sayesinde içimizdeki en sakin kişiyi bile bambaşka birine dönüştürüp, içgüdülerinin esiri yapabilir. İşte aslında motosiklet üzerine binip de düşüncesizce sağ bileği oynatarak kullanabileceğimiz bir araç değildir. Tehlikeli ama keyif veren bir iş makinesidir. Keyfimize, boyumuza posumuza göre birbirinden tamamen farklı yüzlerce modelden birini tercih edebiliriz. Hal böyle olunca da motosiklet bizi işe götüren, ve piste çıkıp yarışabileceğiniz bir araç ya da dünyanın öbür ucuna götüren bir yol arkadaşı olabilir.

Motosiklet kesinlikle basit bir iki tekerlekli değildir. Onu önemseyin, kendinizi de..

published on modamotor.com.tr

Yamaha Yolda…  

Yamaha Motor Türkiye yeni Yamaha modelleri hakkında bilgi almak ve test etmek isteyen kullanıcıları için hayata geçirdiği ”Yamaha Yolda” projesiyle İstanbul’dan sonra Bursa’da Yamaha Start Motor’un ev sahipliğinde 2tekerci dostlarımızı bir araya getirdi.

14-15 Nisan tarihlerinde yapılan etkinlikte 2018 model XMAX 400, XMAX 300,  XMAX 125, NMAX 155, Tricity 155, YZF-R25,  MT-07, MT-25 ve Tracer 700’ü test etmek isteyen sürücüler, Yamaha Riding Academy’nin deneyimli eğitmenleri ve Start Motor’un teknik ekibi eşliğinde hem eğlenceli bir gün geçirdiler, hemde merak ettikleri yeni modeller hakkında daha detaylı bilgi sahibi oldular.

Güvenlik ekipmanına sahip olmayan 2tekerci dostlarımızıda bu testten mahrum bırakmayan Start Motor, gerekli ekipmanları sürücülere temin ederek güvenli bir sürüş için gereken desteği sağladı.

İkinci etapta  21 – 22 Nisan’da Balıkesir ve üçüncü etapta  28 – 29 Nisan’da İzmir’de olacak ”Yamaha Yolda” ekibi, ön kayıtla test sürüşlerine katılacak motosikletlilerle buluşmaya devam edecek.

http://www.yamaha-motor.com.tr

published on modamotor.com.tr

Tabi ilk iş motorun arızasını bulmak ve çalıştırmak olmalıydı. .Motora genel bir kontrolle eksiklerini gözden geçirdim düşen far camı hariç hiç bir görünen eksiği kırığı vs yoktu. Depo temiz. Pas yok .  88 model PX 200 elestrat modeli. Ancak yağlama özelliği yok benzini  1/40 iki zamanlı yağ ile depoda karıştırıp koyuyorsunuz. Elimdeki yedek aküyü taktım, ateşlemesini kontrol ettim ateşlemede sıkıntı yok .

Hadi bakalım.

Birkaç denemeden sonra yaban arısı vızıldamaya başladı:) motorunda bir sıkıntı gözükmüyor. Viteslere geçmesinde problem yok ama yürümüyor. Sanırım problemi çözmüştüm . Vespaların klasik arızası kampana sıyırma . Elimdeki vespanın kampanasını söküp taktım . işlem tamam ….Ufak bir banyo  ve arıza gideriminden sonraki  durum……Motor 15.800  km de gidişi performansı mükemmel…artık plaka ve ruhsat işlerini çözmem lazım 

Elimdeki eski ruhsatlardan ilk sahibine ulaşmaya çalıştım

Elimde sadece isim ve soyisim var . Tabi o zamanlar TC.  no su olmadığından eldeki isim bilgileriyle bulmak zorundayım. Neyse ki sağolsun sigortacı arkadaşlar bana kayıtlı sigorta geçmişi olan sekiz  isim buluyorlar bunlardan beşi  istanbul’da sıradan aramaya başlıyorum. 3. telefonumda sanırım doğru kişideyim . Beyefendiyle konuşup durumu anlatıyorum satış yaptığını hatırlıyor ama motorun hala kendi üzerinde olduğunu bilmiyor.Atlayıp İstanbula gidiyorum . Muzaffer beyin İstiklal’de dükkanına uğradım, konuştukca şunu öğreniyorum; Muzaffer Bey sağolsun farkına varmadan  bugüne kadar motorun vergilerini hep ödemiş. Noterden bana vekalet verip helalleşiyoruz…..:) fenni muayenesini yaptıktan sonra artık Vespam trafiğe çıkabilir, yollarda legal olarak dolaşabilir.  Havalar güzel şöyle bi 1000 km gezip öyle toplamayı düşünüyorum .

Motoru alalı 3-4 ay oldu gezdik dolaştık Artık Restorasyon başlasın…….

Daha önce hiç bu kadar kapsamlı bir söküm yapmamıştım. İtinalı ve özenli bir şekilde gidersem sıkıntı yaşamayacağımı biliyorum. Hadi hayırlısı deyip sökmeye başlıyorum.   

• ilk önce motor bölümünden başlayacağım.   
• Söktüğüm her parçanın detaylı fotoğrafını çekeceğim.   
• Bu elimde hem bir anı, daha da önemlisi toplarken faydalanacağım bir kaynak olacak.   
• Voltaj regülatörü tarafındaki kabloları söktüm, yakından baktıkca daha önce hiç ellenmemiş
• Bobin, kablolar vs her şey sökülüyor……kablolara her ihtimale karşi asetatlı kalemle numara veriyorum … toplama kısmı kaç ay, kaç gün süreceği belli değil yoksa ne nerenindi kesin unuturum……

 *Depoyu söktüm, ama şamandıra sorun çıkarttı.

Öğrendim ki şamandırayı sökmek için Vespaya has bu iş için özel bir aparat mevcut… tabi benim elimde böyle bir aparat yok:). İş başa düştü. Tornam’da 32 lik lokmayı işleyerek  aparatı uzun uğraşlar sonunda yaptım. Aparatın öyle bir ölçüde ve açıda olması lazım ki deponun içindeki samuna uyacak kadar büyük , depo deliğinden girecek kadarda küçük  olması gerekiyor . 32 lik lokmayı mecbur heba ediyorum…..Basit bir işlem için zorlu bir çalışma oldu…. *Motoru indirdim…. Vespa arka bölüm için oldukça pratik bir tasarım yapmış. 2 somun söktüğünüz de motoru aşağı indirebiliyorsunuz. Tabii fren debriyaj tellerini saymıyorum. şimdi temizlik zamanı 2 zamanlı motorların veya Vespalar’ın klasik sorunu bir süre sonra her taraf yağ kaplanıyor…))*Motor temizlendi. hazır sökmüşken Vespacı Davut Abi’den debriyaj balatalarını şiparişini verdim. Bir sorunu yok ama yinede yenilemeliyim.  Nede olsa senelerce yattı.

  *Balatalar geldi . Mantar balataları Davut Abi’nin tavsiyesiyle 1 gün yağda beklettim.

   *Debriyajı söküp takmak oldukça kolay tek dikkat etmemiz gereken sökerken krank mili üzerindeki kamayı içeriye düşürmemek . Düştükten sonra sanırım motoru yarmak gerek buda isteyeceğimiz son şey olur. Motorla ilgili yapılacak başka bir şey kalmadı.  Kaportaya geri dönüyorum.*Herşey numaralanıyor ne olur ne olmaz …..:) kablolara tek tek numara verip soketlerinden ayıracağım . Büyük ihtimal ile başka bir yolu da vardır ancak ben riske girmek istemiyorum. İşi zor yoldan yapıyorum. *Motor, arka amortisör, alternatör,akü, depo ,yan kapak kolları söküldü arka tarafta hemen hemen bir şey kalmadı….:)*Gidona geçiyorum . Gösterge panelini sökmek için alttan dört adet cıvatayı açıp kapağı yarım aralıyoruz . Aradan km teli soketini tırnaklarından çıkartıp (bazı eski modeller vidalı ) km saatinden ayırıyoruz. kapağımız gövdeden ayrılıyor …. *Ön fren telini söküyorum. Üzerindeki toz koruması hiç bozulmamış . İtalyan Abilerim  lastik aksamları çok kaliteli yapmışlar, söktüğüm her parça ilk günkü formunda duruyor

*Gidonunu somununu ancak ay anahtarla sökebiliyoruz…..

*Ön maşa çok zor söküldü . Sağolsun Selim  ve kardeşi yardıma geldi . Ay anahtar ile ön takımı yerinden sökebildik ancak çamurluk ve ön amortisör yerinden çıkmak bilmedi.Ön amortisör…..Sökülmek bilmedi.  Çamurluk, amortisör takozuna vidalanmış. Civata ve somunlar yılların etkisiyle birbirine kaynamış. Somunları dramelle kesmek zorunda kaldık, çok uğraştık çoooook….. Evet sökülebilecek her şeyi söktüm.Kuru şasemiz ortaya çıktı artık .Tüm metal parçaları kumlayıcıya götürebilirim….. Her ihtimale karşı şasi bilgilerinin olduğu bölümü alüminyum bir plakayla kapatıyorum…İtalyan Abilerim şase numaralarını çok nazik yazmışlar, olur ya kumlamadan sonra  şase no suz bir şasemiz olmasın….:)   Bu arada stickeri itinayla söktüm …bakalım kaç ay sonra eski yerine dönecek….. PX in tüm parçalarını arabamın bagajına yükleyip doğru sanayideki kumlamacıya yollanıyorum … *Kumlama işinde dikkat edilmesi gereken bir durum kum kalitesi ve özelliği, yoksa verdiğiniz parçayı  belli ölçüde hafiflemiş şekilde geri alabilirsiniz.  Böyle bir iş yaptıracak arkadaşları  özellilkle uyarmak isterim. Bakalım parçalar kumlamacıdan ne zaman gelecek…Restorasyona kaldığımız yerden devam edeceğiz…

published on modamotor.com.tr

Skutır yükleme…

Şehirde çok uzun süre kaldığım bir türlü seyahate çıkamadığım zamanlarda en büyük eğlencem, seyahat ekipmanımı toplayıp toplayıp dağıtmak. Motosikleti yüklüyorum, geri boşaltıyorum. Çantaları dolduruyorum, geri boşaltıyorum. Kafam çoktan Gelidonya Feneri’ nin yamacına matı sermiş oluyor, ben nasıl hala İstanbul’ dayım anlamıyorum.

Madem bu kadar eşya yükleyip boşaltmakla uğraşıyorum, bari dedim, bir yazı yazayım. Tabii her seyahatin ve insanın koşulları farklıdır, o yüzden siz benim bu kişisel tecrübelerimi kendinize göre modifiye edip kullanınız. Hatta farklı bir fikriniz varsa yorum yazarsanız çok sevinirim. Eveet, bizim hayali seyahatimizde koşullarımız şöyle: Burçak, solo gezgin, 2012 model 250 cc lik skutırla geziyor. Yaz aylarında, az para harcayarak, çoğunlukla kamp yaparak, kendi yemeğini kendi pişirerek, memleketin güzide beldelerinde gezecek.

Bol bol yayla, şelale, kanyon, antik şehir görmeyi umuyor. Tahmini yolculuk süresi iki haftayla bir ay arası. Evet, elimizdeki koşullar bunlar. Bütünden parçalara bölerek başlıyorum. Soru: Kaç farklı depolama alanım var? Cevap: 1) Topcase / Portbagaj2) Sele Altı Bagaj3) Torpido Gözü olmak üzere, skutıra ait üç depolama alanı. Ve: 4) Büyük sırt çantası5) Küçük sırt çantası6) Bel çantası olmak üzere, bana ait üç depolama alanı daha. Bu, solo seyahat etmenin hikmeti. Tek motosikletle iki kişi geziyor olsaydık, büyük ihtimalle büyük sırt çantasını arka bagajın üstüne koyacaktık veya yan çantalara da ihtiyaç duyacaktık, tıpkı zaman zaman eski F650’ me yaptığım gibi motosikletin belini amansızca bükecektik ve muhtemelen dengeli bir yükleme yapamayacaktık.

Ama şimdi tek başımayım ve böyle bir zulüme ihtiyaç yok. Şimdi eşyalarımızı paylaştırmaya başlayabiliriz.

TOPCASE Topcase’ i yerleştirirken aklımdaki soru şu: Bir molada, ani bir yol kıyısı pikniğinde neye ihtiyacım olacak? Zira normal normal giderken aniden kontağı kapatıp piknik yapmaya başlamayacaksak neden yola çıkmış olabiliriz ki? Yer örtüsü olarak da kullandığım panço yağmurluk, kamp ocağı ve kartuş, kap kacak, kahve, bisküvi, kuruyemiş vb. dayanıklı yiyeceklerimi sakladığım yemek çantası, hatta sefacıların kraliçesi olduğum için hafif ve küçük bir hamak hep burada, topcase’ de.

Böylece tatlı bir su kıyısı, ağaç gölgesi beni “Gel canım biraz dinlen” diye çağırdığında, skutırdan hiçbir şeyi döküp saçmak zorunda kalmadan, sadece topcase ekibimle obamı kurup keyif çatabilirim. Tabii burada önemli olan başka bir konu da, artçı selesine bağlayacağımız büyük sırt çantasını dik değil yatay olarak bağlamak, böylece topcase’ in açılmasına engel olmamak.  

SELE ALTI  Burası, araç yüklüyken en zor ulaşacağımız bölme, dolayısıyla her an elimizin altında olması gereken şeyleri değil de, gecelik bir kamp kurduğumuzda, bütün eşyamızı döktüğümüzde lazım olabilecek eşyaları koymak mantıklı. Ben buraya nadiren veya acil durumlarda kullanılacağını düşündüğüm basınç ölçer, kompresör, lastik tamir kiti, alet çantası, yedek hard disk, ilkyardım çantası vb. eşyaları koyuyorum. Eskiden levyesine, yedek iç lastiğine, lokma takımına varana kadar yanımda alet edavat taşıyordum.

Tecrübelerim beni bu konuda sadeleşmeye itti. Her şeyi kendim halledebilecek olmak hissi başta güzeldi ama şimdi biraz akışına bırakmakta ve gerektiğinde yardım almakta pek sakınca yokmuş gibi geliyor. Uzun yola çıkan herkesin, motosikletinin uygun bir yerine bir çakmak soketi monte ettirmesi gerektiğini düşünüyorum ve bütün motosikletlerimde ilk işim çakmak soketi taktırmak oluyor. Hem telefonumu şarj etmek için, hem de lastiğimi şişirmek için kullanıyorum. X City’ deki çakmak soketim selenin altında bulunuyor.  

TORPİDO GÖZÜ İşte skutırın sürücüsüne sunduğu güzelliklerden biri. Buraya, el altında olması gereken ufak tefeği koyuyorum. Mesela benim sağ dikiz aynamın yuvası biraz yalama, bazen sıkılaştırmak gerekiyor. Bunun için küçük bir İngiliz anahtarı, kask kılıfı ve geri kalan her şey için bir duct tape, torpido gözü ahalisini oluşturuyor. Skutırların torpido gözleri pek güvenli değildir, hem kilidinin kırılabilmesi bakımından, hem su alabilirliği açısından. O yüzen torpido gözüne evrak koymamanızı tavsiye ederim.  

KÜÇÜK SIRT ÇANTASI Diyelim bir yol kenarında veya benzincide durdunuz, şurada bir çay içeyim bari dediniz. Küçük sırt çantası, skutırdan uzaktayken de yanınızda olması gereken eşyalarınız için. Bu çantayı, selenin önündeki boş alana koyuyoruz. Benim son derece kişisel listem şu şekilde: Su şişesi, yol notlarım için defter ve kalem,okuma kitabım veya e-okuyucu, fotoğraf makinesi ( ille fotoğraf çekeceğimden değil, araçta bırakırsam aklım kalacağı için ), güneş koruma kremi, sinek kovucu krem. Bu son ikisinin gerçekten önemli olduğunu bana acı tecrübelerim öğretti, yoksa başlarda pek böyle titiz değildim. Yanısıra ıslak mendil ve normal kağıt mendil, hatta belki küçük bir pürel veya başka bir el dezenfektanı sırt çantamızın bileşenlerini oluşturuyor. Ben ayrıca bel çantası taşımayı pratik buluyorum ama bel çantası taşımayıp ona koyacaklarınızı da sırt çantanızda taşıyabilirsiniz tabii ki.  

BEL ÇANTASI Cüzdan, kimlik-pasaport gibi evraklar ve kullanmadığım zamanlarda GoPro’ m burada duruyor. Yazlık montumun cepleri çok küçük olduğu için telefonu ve skutırın anahtarını koymak için de iyi bir alternatif oluşturuyor. Ayrıca cepsiz pantolon/şalvar giydiğim zaman da bir numaralı yardımcım.  

BÜYÜK SIRT ÇANTASI Bunu özellikle sona bıraktım, çünkü eşyamın çoğu bu çantada. Yıllar içinde lazım olacağını düşündüğüm pek çok şeyin o kadar da gerekmediğini, hiç aklıma gelmeyen bazı şeylerin ise gerekli olduğunu gördüm, tabii yine kişisel tecrübeler ışığında. Son güncel listem şu şekilde: Bir tişört, bir askısız ( strapless ) üst. Askısız üstlerin güneşin çatında çok daha tercih edilir olduğunu fark ettiğimden beri yanımdan ayırmıyorum, amele yanıklarından kaçınmak için özellikle. Bunun dışında üstünüzdekiyle beraber bir de yedek tişört yeter.

İki yedek çamaşır, bir bikini üstü ve bir sutyen. İkisinden biri zaten içinizde olacak. Geçen sene bikini üstüm var nasıl olsa diye sutyen almamıştım ama akşama doğru denize girdiğim bir gün kurumak bilmedi. Aksi gibi o akşam da yemeğe davetliydim ve ıslak bikini üstüyle gitmek zorunda kaldığım için epey üşümüştüm. Bu acı tecrübeyle yedeklemeyi öğrenmiş oldum. İki çift yedek çorap, biri gece serin olma ihtimaline karşı kalın olabilir.

Bir mikrofiber havlu veya peştemal,bir yedek pantolon. Aslında bir tane iyi, çabuk kuruyan, terletmeyen trekking pantolonu, hele de bunaldığınızda paçalarını kısaltabiliyorsanız bütün işinizi görür. Yine de acil durumlar için altınıza giyebileceğiniz ikinci bir alternatif olmasında fayda var. Ve son olarak, bir uzun kollu, kapşonlu üst veya ince kazak kamp kreasyonumuzu oluşturuyor. Bunun dışında, son dört senedir yola artık her yerde farklı modelleri bulunabilen trekking sandaletleriyle çıkıyorum.

Skutırın ayak ve bacaklar için biraz daha korunaklı olması beni gevşetti sanırım, vitesli kullanırken motosiklet pantolonu ve botundan hala ödün vermiyorum. Siz de yol için korumalı bir motosiklet ayakkabısı, gündelik gezileriniz içinse kapalı bir sandalet kullanabilirsiniz. Hem su geçirmesinde sakınca yok, kanyon yürüyüşlerinde, ıslak zeminlerde kullanmak için ideal, hem de serin havalarda içine çorap giyebilir ve ihtiyar İngiliz turistler gibi gezme keyfini yaşayabilirsiniz. Bunun dışında ayacıklarınızı kurutmak, havadar gezmek için hafif bir parmak arası terlik her derdin devası.

Gece rahat uyumak için şişme yatak ve uyku tulumu da büyük sırt çantasının içinde. Ayrıca kamera aksesuarları, harddisk, batarya, yedek telefon, usb çoklayıcı, fiş ve kablolar dan müteşekkil elektronik çantası, küçük bir dikiş kutusu, çadırın içinde kullanmak için fener ve banyo çantası da büyük çantanın sakinlerinden. Büyük çantanın bir tarafına fotoğraf makinesi için tripod u iliştiriyorum. Diğer tarafına da, kampta şarkı çalıp söylemek en zevkli aktivite olduğu için ukulele mi bağlıyorum. Bunun dışında, bu seneye kadar seyahatlerime iki kişilik çadırla çıktım.

Çoğu çadır gibi onun da kendi çantası vardı ve genellikle arka çantanın üstüne monte ettirdiğim bir port bagaja bağlayarak taşıyordum. Bu sene, madem tek başıma geziyorum neden bu kadar büyük çadır taşıyorum ki diye düşündüm ve ultralight çadır dünyasına bir giriş yapmaya karar verdim. Naturehike’ ın tek kişilik bir çadırını aldım. Sırt çantasına sığacak boyda görünüyor. Konuyla ilgili tecrübelerimi yaşadıkça aktaracağım. Son olarak, uzun yol motosikletlerime genellikle eklettiğim bir aksesuar da, az önce bahsi geçen port bagaj. Pek ağır olmayan, ufak tefek eşyayı buraya bağlıyorum ve gerçekten büyük kolaylık sağlıyor. Sahillerde, ormanlarda, benzincilerde, göl kıyılarında, kayalıklarda, kanyonlarda, peribacalarında karşılaşmak üzere. Mutlu sürüşler dilerim.  

published on modamotor.com.tr

Ön teker özgürlüğün, arka teker hedefe ulaşmanın sembolüdür.

2teker kullanmayanlar… Merhabalar iki teker sevdalıları,hep motosiklet kullananlar için yazılar yazılır, gezi notları detaylı anlatımlar sunumlar yapılır, peki ya kullanmayanlar?

Onlar içinde bir şeyler yapmak gerekiyor.Motosiklet kullanan, binlerce hatta on binlerce nüfuslu bir aileyiz, peki ailemizi büyütmek ve daha geniş kitlelere ulaşmak için neler yapıyoruz?

Motosiklete binerken aldığınız o zevki anlatmak yerine, bizlere yöneltilen nereden geliyorsun, nereye gidiyorsun, bununla mı geldin, şeytan işi bu nasıl biniyorsun ve o kadar yol bununla gidilir mi gibi sorularla karşılaştığımızda kasıla kasıla küçük cevaplar veriyor ve çoğu zaman geçiştiriyoruz.

Halbuki motosiklet kullanan bireylerin diğer bireylere nazaran fazlaca farklılıkları oluşur.Bunlardan birkaçını altta sıralayalım ve kendimizce açıklamasını yapalım;

Durumsal Farkındalık

Motosiklet kullanan bireyler diğer araç kullanıcılarına nazaran daha dikkatlidir, içinde bulunduğu durumu o an değerlendirip strateji geliştirmekte profesyonelleşir, hatta bu  farkındalık bireyin normal hayatında yer etmeye başlar ve bunu prensip haline getirir.  

Risk ve analiz; Kullanıcılar motosiklet ile gideceği yollar için önceden araştırma yapar ,gideceği yerlerin coğrafi yapısı, meteoroloji bilgileri ve hatta nerenin neyi meşhur ,nerede ne yenir,nerede konaklanır, bunları araştırır ve başına gelebilecek kötü hatıraları minimuma indirir, buda bireyin hayatına disiplini getirir.

Demem o ki motosiklet kullanmaları sizin korktuğunuz kadar ürkütücü değil, tam tersi onların gelişiminde öğretici en büyük etkendir, aile bireylerinize motosiklet kullanma demek yerine onları eğitim almaya ve güvenli sürüş için kendini yetiştirmeye teşvik etmelisiniz,  özgürlüğü yaşayabilmek için bazı eğitimler gereklidir.

Bu eğitimler sadece ehliyet ve motosiklet değil hatta hangi trafik işaretinin neyi anlattığının önemi kadar birde ,motosiklet ekipmanlarının doğru kullanımı ve doğru bakımları ayrı önem taşır.

Bu eğitimler kimi zaman başkalarının tecrübelerine kimi zamanda anlık olarak kendi tecrübelerimizle gelişir. Onlara  özgürlük hissinin motorsiklete binmekle tamamlandığını, işin keyfini ve hedefe ulaşmanın sabır ve tecrübelere dayandırılarak ortaya çıktığını anlatsak…

Öncelikle endişelerini gidermeye yönelik güvenli sürüşün öneminden bahsederek hem onların önyargılarını yenmelerine yardımcı oluruz, hemde sürüş esnasında arkamızda ailemizin bizim destekçimiz olduğu rahatlığı ile harika anlar yaşarız.

Sanırım güvenli sürüşün en önemli şıkkı bu Ve son sözlerimde üzerimize düşeni bir kez daha vurgulamak istiyorum motosiklet hakkında size soru soranlara sabırlı bir şekilde teşvik edici cevaplar verin, böylece ülkemizde motosiklet kullanımı yaygınlaşacak ve motosiklet sürücüleri trafikte hakettiği saygıyı görecektir.  

Bir dahaki yazımızda görüşmek üzere..

published on modamotor.com.tr

X City ile uzun yol…

Merhaba sevgili dostlar.

Geçen sefer, X City’ yi şöyle enine boyuna incelemiştik. Bari dedim sıcağı sıcağına, geçen 2017 yazında bu skutırla yaptığım uzun yoldan biraz bahsedeyim de konuyu kendi içinde bir tamama erdirelim. Her yaz motosiklete atlayıp üç dört hafta süreyle seyahat ediyorum.

Önceki senelerde bu seyahatleri Bmw F650 Gs ve Honda CBF600 ile gerçekleştirmiştim. 2017’ de Cbf’ i maddi sebeplerle satıp şehir içinde kullandığım X City ile baş başa kalınca dedim ki “Neden olmasın?” Önce bahar aylarında Edirne, Çanakkale gibi İstanbul’ a yakın rotalarda denemeler yaptım. Her şey şaşırtıcı biçimde rahattı ve özellikle sele önünde ve sele altında sağladığı bagaj alanı insanın dünyasını değiştiriyordu. Böylece uzun yaz seyahatime X City’ yle çıkmaya karar verdim.

Macera özetle şöyle ilerledi: Önce İstanbul’ dan Bursa’ ya gittim ve bir haftalık bir iş için orada kaldım, bu arada boş vakitlerimde civar köylerde gezdim dolaştım. Bursa’ dayken eş dost aracılığıyla topcase’ imin üstüne port bagaj takacak bir usta da buldum. ( I love port bagaj ) İşim bitince soluğu Cunda’ da aldım. Cunda’ dan Antalya’ ya bastım gittim, bu da yaklaşık 600 km lik bir mesafeyle, X City’ yle bir gün içinde aldığım en uzun yol oldu. Antalya’ da iki hafta kadar kalmam gerekti, bu arada Adrasan’ a, Korsan Koyu’ na kaçıp iki günlük bir kamp yapabildim.

Antalya’ dan ayrılma vakti gelince de Datça’ ya doğru yola koyuldum. Datça’ da biraz tatil, ardından Balıkesir uğramalı olarak İstanbul’ a döndüm. Yani yaklaşık 2500 km lik bir yol almış olduk bizim Hanım’ la ve bunu sıcağın göbeğinde, “48 DERECE Mİ O???” diye gözümüzün belerdiği havalarda yaptık. Şimdi mümkün olduğunca tarafsız bir şekilde gözlemlerimi aktarmak istiyorum siz sevgili X City kullanıcılarına ve kullanmak isteyenlerine.

Düz yola vurun gitsin

Öncelikle, bir günde yaptığım en uzun yol olan 600 km lik Cunda-Antalya yolunda, X City den gerçekten etkilendiğimi belirtmeliyim. Keza önceki Edirne ve Çanakkale yolculuklarımda da beni çok mutlu etmişti. Ortalama 100-120 ile gittim, beğendiğim köy yollarına da girip çıkıp durduğum ve keyifli molalar verdiğim için yaklaşık 8-9 saatte vardım. Gerçekten rahat, titreşimsiz, kullanması müthiş kolay, keyifli bir skutır X City, düz yolda gitmelere doyamazsın. O yüzden bu açıdan içiniz gayet rahat olsun. Sadece oturuş pozisyonundan çok hoşlanmıyorum, bunu daha önce de yazmıştım, tekrar altını çizeyim.

Bu sandalyeye oturur gibi oturma hali yoldan alabileceğiniz bütün darbeleri doğrudan belinize iletiyor, ayrıca bu kadar uzun oturmak zaten sağlıklı bir şey değil. Sonuçta X City nin de amortisörleri pek çok skutıra göre yumuşak olsa da bir cross değil. Bu yüzden ben, her an kalkacakmış gibi bacaklarımı aktif tutup dizlerime verdiğim güçle belimi desteklemeye çalışıyorum.

Kötü yola düşmeyin

Dolayısıyla zaten otoyollarda, asfaltta bir yerlere gidecekseniz gayet uygun bir arkadaş bu. Öte yandan, köy yolları, yaylalar, patikalar vb. bozuk yollar için pek uygun değil. Hadi amortisör sertliğini ( ki skutır standartlarında sert değil ) geç, bir süre sonra bildiğin ağzı yüzü dağılmaya başladı çocuğun,grenajları vidalarından lime lime gevşedi. Benim ön sağ grenaj önceden kırılıp tamir görmüştü gerçi, dağılmasında bunun da etkisi var, ama genel olarak malzemedeki kalite farkını hissediyorsunuz dostlar. “Ayol ne işim var benim böyle yollarda” diye ağzının içinde söyleniyor, yüzünüze söylemiyor ama bi salıyor kendini. Hani saçını süpürge etmeye meraklı insanlar vardır ya, öyle. Yüzüne karşı şöylesin böylesin demez de kendini perişan eder, baktıkça utanırsın filan.

Ben üşenmem her gün sağına soluna bakarım, durur durur vidalarını sıkarım diyenlerden değilseniz, aklınızda olsun. Ben bakmam, motosikleti hunharca yola vururum. Antalya’ da Uçansu Şelalesi var ve bu seyahatte gitmeyi kesin olarak kafama koyduğum yerlerden biriydi. Ama yolu biraz bozukça.

Gidemedim mesela, X City’ yle o yola girmeyi gözüm yemedi. Sonra da “Beni istediğim yere götürmeyen motosikleti ben neyleyim.” diye tribe girdim. Yani, gözü karartıp o yola girsem ne olurdu bilmiyorum, ama ondan önce Korsan Koyu’ na kamp attığımda, oranın bazı bazı taşlı yolunda bile içim gidiyordu.

Arızalar, arızalar

Bundan önce uzun yollarda motosiklet arızası sebebiyle yolda kaldığım olmamıştı, bu bahtiyarlığı Antalya’ dan Datça’ ya giderken X City ile yaşadım. Ama bebeğim insaflıdır, beni yol ortasında bırakmadı, tam Datça’ nın girişinde bıraktı. Olan şu, tarif edeyim de başınıza gelirse bilin: Marş basıyor, motor çalışıyor ama gaz yemiyor, gazı köklediğinde bi minik gidiyor, gazı köklemeyi bıraktığın zaman stop ediyor. Biraz bekleyip çalıştırınca yine aynı durum.

Tam da bayram günü, ite kaka eve kadar getirmeyi başardım. Bayram geçtikten sonra Datça’ nın minnoş sanayi sitesine giderek meselenin yakıt pompası sorunu olduğunu öğrendik. Biraz forum karıştırdığınızda yakıt pompasının X City de kronik bir problem olduğunu öğrenebiliyorsunuz.

Datça’ da pompayı değiştirmedik, tamir gördü ve tamam dendi

ben de yola çıkma vakti gelince ya nasip dedim ve vurdum kendimi yola. İnsaflı bebeğim bu sefer beni Balıkesir’ e girince yolda bıraktı. Gördüğünüz gibi, asla dağ başında filan bırakmıyor hahah. Bu sefer artık pompayı yenisiyle değiştirerek, daha masraflı da olsa sorunu uzun vadeli bertaraf etmiş olduk. X City’ yle ilgili pek çok kişiden aldığım uyarılardan biri, özellikle sıcak havalarda depoyu yarıdan aşağı düşürmemek gerektiği, boş depoyla gitmenin özellikle sıcak havalarda yakıt pompasına kötü etki ettiği yönünde oldu.

O günden beri hep dolu depoyla gezmeye çalışıyorum. Yaşadığım ikinci sıkıntı ise, yine Datça’ da, yakıt pompası tamir edildikten sonra gezerken sigortanın atması oldu. Sigortayı attıranın ne olduğunu ustayla uzun uzun aradık, düşündük, Topcase’ deki sinyal lambalarının kablolarından olabileceğine karar verdik, zira bir zaman önce skutırın dışarıda kaldığı bir gece kabloları birileri koparmıştı (nedense?), biz de fazlasını kesip öyle bırakmıştık.

Sonra bu sorun çözüldü. Yolculuk bitip İstanbul’ a döndükten kısa bir süre sonra ise çocukta ciddi bir hararet problemi baş gösterdi. Ben de bu vesileyle fanın çalışmadığını fark ettim. Soğutma suyunu yenileyip, harareti gözleye gözleye, hadi yavrum hadi kızım diye diye yetkili servise vardık. Fan motoru dünyasından vazgeçmiş. Değiştirildi. Burada benim altını çizmek istediğim nokta, X City’ nin radyatör fanının ön altta bulunması ve kötü yolların tozundan kirinden, arıza yapmaya varacak düzeyde etkilenmeye açık olması. Bu skutır açık açık “Ben böyle yollar için yapılmadım.” diyor.

Sonuç olarak

Özetle, düzgün yollarda kullanmak için çok güzel bir araç, uzun mesafelerde de rahatça kullanabileceğinizden şüpheniz olmasın. Bagaj alanının genişliği büyük avantaj. Sele altını, sele önünü kullanabiliyor olmanız harika, torpido gözü olması mükemmel. O kocaman ön camı sizi rüzgardan, tozdan, çamurdan mükemmel koruyor.

İsterseniz 10.000 km lik Avrupa turuna filan çıkın yani, düşünecek bir şey yok. Ama koşullar biraz zorlaşmaya başladığında, hava çok sıcak olduğunda, yollar kötüleştiğinde, X City en doğru seçim sayılmaz, biraz nazik kalıyor. Afrika turuna çıkmayın, Katmandu’ ya filan gitmeyin yani. Eğer yolculuk anlayışınız benim gibi çadırla, doğaya yakın gezmekse, şelaleleri, gölleri, yaylaları seviyorsanız daha dayanıklı bir motosiklet düşünün derim. Yok, şehirden şehire geziyorsanız, popüler tatil beldelerine, yolu izi belli yerlere gidiyorsanız, X City’ ye gönül rahatlığıyla şans verebilirsiniz.

Sıcak havada fazla zorlamayın ama.  Ben de X City’ yle yaşadığım bu kâh neşeli kâh maceralı yolculuktan sonra, yine iki motosiklet prensibine dönmeye karar verdim, uzun yol için ayrı, şehirde kullanmak için ayrı. Çünkü X City’ yi özellikle İstanbul’ da gerçekten çok seviyorum, şehir içinde çok rahat,  konforlu ve sorunsuz bir skutır. Uzun yolda yormaya içim elvermiyor artık. Bütçe elverdiği ölçüde şehir içi aracıyla uzun yol aracını ayırmak bana ideal geliyor. Mutlu sürüşler dilerim.

published on modamotor.com.tr