Geçenlerde, motosiklet kullandığını bildiğim bir arkadaşımla karşılaştık. Hal hatır sormalardan sonra, haliyle konu motosikletlere geldi, hava da soğuktu, biraz soğuk hava gömeriz hevesiyle “Motorla mı geldin?” diye sordum. “Arabayla geldim.” dedi. “Bu aralar kafam çok dolu, o yüzden motoru çıkarmıyorum.”

Kısa bir konuşma içinde, arkadaşım çok önemli ve kolayca unutulan bir noktanın altını çizmiş oldu aslında:

Motosikletle seyahat eden bizler için kaskımız kadar önemli ve vazgeçilmez bir güvenlik unsuru da sakin ve uyanık bir zihin ile rahat bir ruh hali. Arkadaşım daha önce kafası çok doluyken motorla çıkmış ve birkaç kaza atlatmış, maalesef işin doğrusunu zor yoldan öğrenmiş . Yine de öylesine şakası olmayan bir şeyden bahsediyoruz ki, zor yoldan öğrenip karşımda tek parça olarak bulunabilmesi bile onun çok şanslı bir insan olduğunu gösteriyor. 

Motosikleti bahar ve yaz aylarında seyahat etmek

için hobi amaçlı kullananlar kadar, günlük ulaşım için şehir içinde kullananlar, hem günlük hayatta hem uzun yolda kullananlar veya kuryeler gibi profesyonel sebeplerle sürekli motosiklet üstünde olanlar da var. Ben yıllardır hem şehir içinde, hem uzun yollarda sürekli motosiklet kullanan bir amatör sürücü olarak, kar veya fırtına olmadığı sürece hiçbir günümü motosikletsiz planlamadığımı fark ettim.

Hasta da olsam, o gün moralim bozuk da olsa

arkadaşımın söylediği gibi “kafam dolu” da olsa, şehir içi ulaşım için motosikleti kullanıyorum ve bunu karakter itibarıyla sakin kullanışıma, trafikte risk almayışıma güvenerek yapıyorum – ama acaba doğru mu ediyorum? Trafik gibi onlarca bileşenin bir arada bulunduğu ve her an sayısız risk potansiyelinden geçtiğimiz bir paradigmada, sadece sakinliğimize yaslanarak ne kadar güvende kalabiliriz ve yorgun, dalgın bir sürüşün sebep olabileceği kazalardan nereye kadar kaçabiliriz?  “Kafanız doluyken motosiklet kullanmayın, toplu taşıma kullanın, taksiye binin.” diyip işin içinden çıkmak çok kolay. Ama kabul edelim, motosikletin şehir içindeki pratikliğine alıştıktan sonra vazgeçmek de bir o kadar zor.

O halde, günlük motosiklet yolculuklarımızda

zihnimizi uyanık ve rahat tutmak için ne yapabiliriz, biraz bunun üzerine söyleşelim.  Belki beklenmedik bir öneri olacak belki ama kişisel tecrübelerim bana en önemlisinin gerçekten de “anda olmayı” ve “akışta kalmayı” gündelik bir alışkanlık haline getirmek olduğunu söylüyor.

Hayır, TED konuşması yapmıyorum, vallahi bak

Durun açıklayayım İlk motosikletimi aldığım zaman, tecrübesizliğin getirdiği yoğun bir dikkat ve sağlamcılıkla kullanıyordum. O zamanlar bunu çok meditatif bulmuştum. Yol koşullarına ve motosiklete odaklanmaktan başka bir şey düşünmeye fırsat kalmıyordu, motosiklet bana kendi içinde bambaşka bir dünya ve düşünme biçimi yaratıyordu, bu çok hoşuma gitmişti. Sonra, zamanla ve tecrübe kazandıkça hareketler, aynaya bakışlar, koşulları değerlendirip ona göre konum almalar otomatikleşmeye başladı, ben de araç kullanırken başka şeyler düşünebilir oldum.

Biraz ilişki yürütmek gibi değil mi

başta her şeyi nasıl dikkatinizi çeker, sürekli özenir ve önemsersiniz, birbirinizi tanıyıp ilişki yıllara yayıldıkça ise daha az özenli olmaya başlar, eşinize alışırsınız. İşte, söz konusu motosiklet olduğunda paradoks tam da burada başlıyor. Hareketleri otomatikleştirecek tecrübeyi kazandıkça başka şeyler düşünme rahatlığına ulaşıyor, başka şeyler düşünmeye başladıkça zihnimizin daha fazla boş enerji harcamasına sebep oluyoruz.

Tam da bu nokta, maymun iştahlı zihnimize karşı kontrolü elimize almamız ve belirlediğimiz önceliklere bağlı kalmamız gereken nokta oluyor.   Bizler, bugünün insanları, çoklu görevlerin altından kalkmak konusunda atalarımıza göre şampiyon sayılırız. Yüz yıl önceden bir insanı getirip bugün Mecidiyeköy trafiğinin kenarına bıraksak muhtemelen bir duvar dibine çöküp küçük bir sinir krizi geçirir. Öte yandan, bu çoklu dikkat becerisi, bizim dağınık bir zihinle günü geçirmemize sebep oluyor, zira bütün uyaranlara tepki vermek üzere koşullanmış durumdayız. Bu da, dikkatimizi vermek üzere belirlediğimiz öncelik sıralamasının sürekli değişmesine sebep oluyor.  “Anda olmak” tan kastettiğim şey, aslında biraz da bu: “Öncelikleri belirlemek ve öncelik sıralamasına sadık kalmak.”

Bizim önceliğimiz ne? 

Gitmek istediğimiz yere sağsalim varmak. Tartışmasız.  Patronun iş yerinde bize kaba davranmış olmasına kızmak ve onu herkesin içinde şahane cevaplarla rezil ettiğimizi hayal etmek, bizi gitmek istediğimiz yere sağsalim götürecek mi? Hayır. Üstelik patronun bundan haberi bile olmayacak.   Aniden önümüze kıran taksiye, taksi çoktan uzaklaştığı halde küfretmeye devam etmek, bizi gitmek istediğimiz yere sağsalim götürecek mi? Hayır. Üstelik şahane küfürlerinizi taksici duymayacak.   Peki, bir sonraki kırmızı ışıkta taksiciyi yakalayıp, camı açtırıp karşılıklı küfürleşmek gideceğimiz yere varmak konusunda işe yarayacak mı? Beyler, sözüm size. İnanın yaramayacak. 

Şehir içi sürüşlerde motosikletin üstündeyken tek bir önceliğimiz var:

Motosikletin üstünde sağlam kalmak ve gitmek istediğimiz yere ulaşmak.  Bu önceliğimize hizmet etmeyen her şeyi elemeyi başarmak da “anda olmak” anlamına geliyor. “Akışta kalmak” ise, her zaman alternatifler üreterek gitmek ve sürecin devamına odaklanmak. Yolda dümdüz giderken bile, yeni güvenli alternatifler üretmeye devam etmek, önünüzdeki araç aniden durursa siz fren yapmak zorunda kalmadan ne tarafından güvenle kaçabilirsiniz, bunu önceden düşünmek. ( Bu noktada ise, hanımlar, sözüm daha çok bize.

Bizler koşulları ve ihtimalleri daha ince eleyip sık dokumaya meyilli olduğumuz için aksiyona daha yavaş geçebiliyoruz. ) Yolda tatsız bir sürprizle karşılaştığımızda, aniden duran bir araç, bir hayvan, bir çukur, kaba bir sürücü vb, dikkatimizi tatsız sürprize değil, tatsızlıktan uzaklaşma seçeneklerimize odaklamak. İşte, bu da “akışta kalmak” la kastettiğim şey oluyor.   Bu iki alışkanlık, “yani anda olmak: öncelikleri belirlemek ve bunlara sadık kalmak” ile “akışta kalmak: soruna değil çözüme odaklanmak”; iki tekerli hayatın bana kazandırdığı en önemli meziyetler oldu.

Yolda öğrendim hayatta uyguladım, hayatta öğrendim yolda uyguladım.

Elbette güvenliğin esası eğitimdir ve güvenli sürüş teknikleriyle ilgili, ustaları tarafından hazırlanmış pek çok yazılı kaynağa ulaşabilir, dersler alarak kendinizi geliştirebilirsiniz. Ben naçizane, yolda ve hayatta işimize yarayacak bir düşünce biçimini paylaşmak istedim. Yaşasın motosikletler ve bize kazandırdıkları! İki tekerli dostlarımdan aldığım hayat dersleriyle ilgili biraz daha başınızı ağrıtmak niyetindeyim. Bir dahaki hayat dersimizde görüşmek üzere.  Mutlu sürüşler dilerim.

published on modamotor.com.tr

Yamaha Motor Türkiye

Yeni ürün gamı hakkında bilgi almak ve test etmek isteyen kullanıcıları için hayata geçirdiği ‘Yamaha Yolda’ projesiyle yola çıktı. Projesinin startı İstanbul’da Yamaha Riding Academy’de gerçekleşen açılış partisiyle verildi. Yüzlerce motosiklet sever açılışta gün boyu müziğin ve eğlencenin tadını çıkarırken aynı zamanda merak ettiği Yamaha motosikletlerle sürüş deneyimi yaşadı. Kullanıcılar Yamaha Riding Academy’nin deneyimli eğitmenleri eşliğinde pistte, bu yılın modelleri XMAX 400, XMAX 300,  XMAX 125, NMAX 155, Tricity 155, YZF-R25,  MT-07, MT-25, Tracer 700’ü sürerek test ettiler.

Bu proje ile aylar sürecek Türkiye turuna çıkan Yamaha

Türkiye’nin çeşitli illerinde Yamaha’nın  eşsiz modellerini test edebilmek için bekleyen yüzlerce kullanıcıya ulaştılar. İstanbul’da gerçekleşen etkinlikle başlangıç yapan ve İstanbullu kullanıcıyla buluşan proje daha sonra Bursa, Balıkesir ve İzmir’i rotasına aldı. İlk etapta 14 – 15 Nisan tarihlerinde Bursa’da, 21 – 22 Nisan’da Balıkesir ve 28 – 29 Nisan’da İzmir’de olaan ‘Yamaha Yolda’ ekibi, ön kayıtla test sürüşlerine katılacak motosikletlilerle buluşmuştu. 2018’i yenilikler yılı olarak adlandırmıştılar. “Yamaha Yolda” projesi ile Türkiye’de bir yeniliğe daha imza attık diyen Yamaha Türkiye Genel Müdürü Bora Berker Cansever “Kando felsefesinden yola çıkarak müşterilerimizin beklenti ve ihtiyaçlarının üzerinde hizmetler sunmak için çalışıyoruz. Bu proje ile motosiklet tutkunlarıyla daha sıcak temas halinde olarak benzersiz marka imajını güçlendireceğiz” şeklinde sözlerini tamamlamışlardı. “Yamaha Yolda” ile ilgili bilgi almak ve kayıt olmak için: https://www.yamaha-motor.com.tr

published on modamotor.com.tr

Motosiklet de diğer kara taşıtları gibi bizi bir yerden başka bir yere götüren bir araçtır, diyerek tek cümlede de özetleyebilecek iken, neden hakkında saatler süren konuşmalar yaptığımız, yeri geldiğinde tartıştığımız bir nesne haline geliyor motosiklet?

Bu soruya cevap olarak başka bir soru sormak gerekir. “Neden masa başı bir işte çalışırken giydiğimiz ayakkabılar birbirlerine benzese de aslında birbirlerinden farklı? Kimisi daha sportif kimisi ise daha ciddi ayakkabı modelleri seçerken, bazılarımız ise aynı ayakkabının farklı numaralarını giyiyor? Motosiklet de bir ayakkabı gibi kişisel bir nesnedir. Fiziksel ölçülerimize göre seçebileceğimiz gibi kullanım amacımıza göre de tercihler yapabiliriz. Hatta nasıl aldığımız bir ayakkabıyı kalıba koyup bekletip genişlemesini sağlıyorsak, bir motosikleti de alıp, kendimize göre özelleştirebiliriz.

İşimiz evimize yakın ise ve ara yollardan giderken düşük cc’li bir motor tercih ettiğimiz gibi tatile çıkarken de yine motorla seyahati tercih ediyorsak her iki işi de bir arada yapabilecek çift amaçlı bir motor da kullanabiliyoruz. Hatta bazı kullanıcılar motosiklete o kadar aşık ki, garajlarında birden fazla motor bulundurup, o günkü ruh hallerine göre bile tercih yapıp, çok enerjiklerse naked motoruyla işine gidip, sakinlik aradığı bir gün ise ikinci motoru olan scooter’ı ile işe gidebiliyor. Bunlar gibi çeşitlendirebileceğimiz onlarca sebep yüzünden motosiklet bir taşıttan çok kişisel bir makineye dönüşüyor. Tehlikeli bir makineye… Evet tehlikeli bir makine dedik öyle değil mi. Nerden çıkıyor bu tehlike şimdi ona göz atalım. Az tehlikeli denebilecek bir işten başlayalım, mesela bahçıvanlık. Makaslarla, tırmıklarla, kimyasal böcek spreyleriyle çalıştığınız bir ortam var. Makası veya tırmığı kullanırken eldiven takmalı, kimyasal sıkarken de gözlük takmalısınız en basiti. Yani iş kıyafeti giyersiniz.

Şimdi bir tersaneye gidelim, işçilerin neler giydiğini anımsayın. Peki ya motosiklet de bir iş makinesi sayılmaz mı? Onu kullanırken de onun kullanımından doğacak tehlikelerden bizi koruyacak kıyafetler giymiyor muyuz?

Peki; hepsini yaptık, motosikletimizi seçtik, kıyafetimizi aldık, hazır mıyız? Yine bir örnekle gidelim.

Eve yeni bir elektronik eşya aldık, ya da bir mutfak aleti, en basiti bir espresso makinesi. En azından bir kere açıp kullanım kılavuzuna bakarsınız. Üzerindeki hangi düğme ne işe yarar öğrenirsiniz. Motosiklet de böyledir. Hepsi viraj dönebilir, fren yapabilir, iki teker üzerinde gidebilir ama bunu en iyi şekilde yapmak sizi kazalardan korur, hayatta bırakır. Bu yüzden motosiklet kullanmasını bir espresso makinesini kullanmaktan çok daha fazla ciddiye alıp eğitimini iyi bir kurumdan veya kişiden alıp, yola öyle çıkmalısınız.

Her atlattığımız badireyi de bir fırsat bilip, neden böyle oldu diye dersler çıkartıp, eğitimi tekrarlamalıyız. Unutmayalım, motosiklet iki teker ve ivmelenme kabiliyeti sayesinde içimizdeki en sakin kişiyi bile bambaşka birine dönüştürüp, içgüdülerinin esiri yapabilir. İşte aslında motosiklet üzerine binip de düşüncesizce sağ bileği oynatarak kullanabileceğimiz bir araç değildir. Tehlikeli ama keyif veren bir iş makinesidir. Keyfimize, boyumuza posumuza göre birbirinden tamamen farklı yüzlerce modelden birini tercih edebiliriz. Hal böyle olunca da motosiklet bizi işe götüren, ve piste çıkıp yarışabileceğiniz bir araç ya da dünyanın öbür ucuna götüren bir yol arkadaşı olabilir.

Motosiklet kesinlikle basit bir iki tekerlekli değildir. Onu önemseyin, kendinizi de..

published on modamotor.com.tr

GELDİ BAHAR AYLARI

Selam pedaldaşlar ! Sizlere uzun zamandır bahsetmek istediğim ancak fırsat bulup yazamadığım bir konudan bahsetmek istiyorum. Malum yaz aylarının yaklaşması ile birlikte iki tekerci arkadaşlar yollara düşmeye başladı. Durum böyle olunca ben de olası kazaların önüne geçebilmek için bir nebze de olsa insanları bilinçlendirmek amacıyla bizim de çorbada biraz tuzumuz olursa ne mutlu diye düşünerek bu konuya değinmek istedim.  

Öncelikle kelime anlamı olarak kaza ”can ya da mal yitimine neden olan kötü olay” demektir. Kaza bazen insan, bazen teknik, bazen de doğa kaynaklı olabilir. Kimi zaman ne kadar önlem alırsanız alın kazadan kaçamayabilirsiniz.. Bu gibi durumlar için elbette yapabileceğimiz bir şey yok. Ancak TÜİK verilerine göre trafik kazalarının %89 gibi büyük kısmı sürücü hatalarından kaynaklanır. Bu verilerde bisikletli trafik kazası ayrımı yok tabi ki ama genel olarak bu demektir ki, trafik kazalarının çok büyük bir kısmını kendi sorumluluklarımızı yerine getirerek ortadan kaldırabiliriz.

Peki bu sorumluluklar nelerdir? Bir çoğumuzun aslında bildiği, daha azınlıkta olan bir çoğunluğunda bilip uygulamadığı, klasik, basit, uygulanabilir kurallar aslında! Kask takmak, bisiklet yollarını kullanmak, gerekli güvenlik ekipmanlarını kullanmak, dikkat vs. İğneyi Kendine… Her şeyden önce özellikle dikkatimi çeken detay, çoğu arkadaşın kullanmadığı bisiklet yolları!!! Bisiklet yollarımızın sayısını artırabilmek adına zaman zaman ülke genelinde turlar düzenliyor, basın açıklamaları yapıyor,  ilgili belediye birimlerine dilekçe, şikayet ya da mail yoluyla ulaşarak bu konuya dikkat çekmeye çalışıyoruz. Ancak görüyorum ki, bazılarımız bu denli emek harcayıp farkındalık oluşturmaya çalışırken, çoğunlukta olan grup ise bisiklet yollarını kullanmıyor.  

Sebebini sorduğumda ise; – Bisiklet yolunda istediğimiz hızlara çıkamıyoruz. – Yayalar oraları işgal etmiş durumda, bisiklet sürmek ne mümkün! – Abi motorlu taşıtlar bize saygı göstermiyor ki bisiklet yollarının giriş çıkışları hep otopark! şeklinde cevaplar alıyorum. Evet doğru.Bisiklet yolları gerek yayalar, gerek diğer taşıtlar tarafından işgal edildiğinden bazen istediğiniz hıza çıkmayı bırakın, bu yollarda bisiklet sürmek dahi çok zor olabiliyor.   Ancak unutmayın  arkadaşlar!!! Bu yolların sadece bisikletlere ait olduğunu insanlara işlemek, farkındalık yaratmakta bizim görevimiz. Bu bilinci insanlara aşılamalıyız. Gerektiğinde saygı çerçevesinde uyarmalı, onlara kısa açıklamalar ile bisiklet yollarının bize ait olduğunu kabullendirmeli ve bir şekilde bisiklet yollarını mutlaka ama mutlaka kullanmalıyız.

Nelere Dikkat Etmeli??? Kazaları azaltmanın ikinci önemli adımı da ”DİKKAT”. Arkadaşlar unutmayın ki trafikteki her sürücü bizim gibi birer insandır.Dalgınlık, yorgunluk gibi birçok nedenden ötürü karşı tarafında hata yapabileceğini ve bu hatanın çok büyük kayıplara neden olabileceğini hiçbir zaman göz ardı etmeyin.

Olası hataların önüne geçebilmek adına, mutlaka kendinizi güvenceye alarak ilerleyin ve daima karşı taraf ile güvenli mesafeyi koruyun.Örneğin; sağ şeritte araçların park etmiş olduğu bir yolu kullanıyorsanız, her an bir aracın kapısının açılabileceğinin farkında olarak, park etmiş araçlar ile aranıza güvenli mesafe bırakın.

Bisikleti bireysel olarak değil grup halinde sürüyorsanız, gruptaki diğer bisikletliler ile de güvenli uzaklıkta kalarak yola devam edin. Bisiklet yollarının olmadığı yollarda araçlara arkadan da gerekli uzaklıkta kalmayı unutmayın! Özellikle gece sürüşlerinde mutlaka ön ve arka aydınlatmalarınızı kullanın! Tüm bunları yapmak bile kaza ihtimalini sıfıra indirmeyeceğinden kask, eldiven gibi koruyucu donanımlarınızı daima kullanın ki, olası bir kazadan en az hasarla çıkın. Özellikle kask kullanımının hayati önem taşıdığını aklınızdan çıkarmayın ve kısa mesafede olsa kaskınızı kafanızdan asla çıkarmayın.

Adı üzerinde kask!!!

Kaza Anında Seni Korur !

      Hep birlikte kazasız belasız keyifli bir yaz sezonu geçirmek dileğiyle… Bol pedallı günler..!

published on modamotor.com.tr

Tabi ilk iş motorun arızasını bulmak ve çalıştırmak olmalıydı. .Motora genel bir kontrolle eksiklerini gözden geçirdim düşen far camı hariç hiç bir görünen eksiği kırığı vs yoktu. Depo temiz. Pas yok .  88 model PX 200 elestrat modeli. Ancak yağlama özelliği yok benzini  1/40 iki zamanlı yağ ile depoda karıştırıp koyuyorsunuz. Elimdeki yedek aküyü taktım, ateşlemesini kontrol ettim ateşlemede sıkıntı yok .

Hadi bakalım.

Birkaç denemeden sonra yaban arısı vızıldamaya başladı:) motorunda bir sıkıntı gözükmüyor. Viteslere geçmesinde problem yok ama yürümüyor. Sanırım problemi çözmüştüm . Vespaların klasik arızası kampana sıyırma . Elimdeki vespanın kampanasını söküp taktım . işlem tamam ….Ufak bir banyo  ve arıza gideriminden sonraki  durum……Motor 15.800  km de gidişi performansı mükemmel…artık plaka ve ruhsat işlerini çözmem lazım 

Elimdeki eski ruhsatlardan ilk sahibine ulaşmaya çalıştım

Elimde sadece isim ve soyisim var . Tabi o zamanlar TC.  no su olmadığından eldeki isim bilgileriyle bulmak zorundayım. Neyse ki sağolsun sigortacı arkadaşlar bana kayıtlı sigorta geçmişi olan sekiz  isim buluyorlar bunlardan beşi  istanbul’da sıradan aramaya başlıyorum. 3. telefonumda sanırım doğru kişideyim . Beyefendiyle konuşup durumu anlatıyorum satış yaptığını hatırlıyor ama motorun hala kendi üzerinde olduğunu bilmiyor.Atlayıp İstanbula gidiyorum . Muzaffer beyin İstiklal’de dükkanına uğradım, konuştukca şunu öğreniyorum; Muzaffer Bey sağolsun farkına varmadan  bugüne kadar motorun vergilerini hep ödemiş. Noterden bana vekalet verip helalleşiyoruz…..:) fenni muayenesini yaptıktan sonra artık Vespam trafiğe çıkabilir, yollarda legal olarak dolaşabilir.  Havalar güzel şöyle bi 1000 km gezip öyle toplamayı düşünüyorum .

Motoru alalı 3-4 ay oldu gezdik dolaştık Artık Restorasyon başlasın…….

Daha önce hiç bu kadar kapsamlı bir söküm yapmamıştım. İtinalı ve özenli bir şekilde gidersem sıkıntı yaşamayacağımı biliyorum. Hadi hayırlısı deyip sökmeye başlıyorum.   

• ilk önce motor bölümünden başlayacağım.   
• Söktüğüm her parçanın detaylı fotoğrafını çekeceğim.   
• Bu elimde hem bir anı, daha da önemlisi toplarken faydalanacağım bir kaynak olacak.   
• Voltaj regülatörü tarafındaki kabloları söktüm, yakından baktıkca daha önce hiç ellenmemiş
• Bobin, kablolar vs her şey sökülüyor……kablolara her ihtimale karşi asetatlı kalemle numara veriyorum … toplama kısmı kaç ay, kaç gün süreceği belli değil yoksa ne nerenindi kesin unuturum……

 *Depoyu söktüm, ama şamandıra sorun çıkarttı.

Öğrendim ki şamandırayı sökmek için Vespaya has bu iş için özel bir aparat mevcut… tabi benim elimde böyle bir aparat yok:). İş başa düştü. Tornam’da 32 lik lokmayı işleyerek  aparatı uzun uğraşlar sonunda yaptım. Aparatın öyle bir ölçüde ve açıda olması lazım ki deponun içindeki samuna uyacak kadar büyük , depo deliğinden girecek kadarda küçük  olması gerekiyor . 32 lik lokmayı mecbur heba ediyorum…..Basit bir işlem için zorlu bir çalışma oldu…. *Motoru indirdim…. Vespa arka bölüm için oldukça pratik bir tasarım yapmış. 2 somun söktüğünüz de motoru aşağı indirebiliyorsunuz. Tabii fren debriyaj tellerini saymıyorum. şimdi temizlik zamanı 2 zamanlı motorların veya Vespalar’ın klasik sorunu bir süre sonra her taraf yağ kaplanıyor…))*Motor temizlendi. hazır sökmüşken Vespacı Davut Abi’den debriyaj balatalarını şiparişini verdim. Bir sorunu yok ama yinede yenilemeliyim.  Nede olsa senelerce yattı.

  *Balatalar geldi . Mantar balataları Davut Abi’nin tavsiyesiyle 1 gün yağda beklettim.

   *Debriyajı söküp takmak oldukça kolay tek dikkat etmemiz gereken sökerken krank mili üzerindeki kamayı içeriye düşürmemek . Düştükten sonra sanırım motoru yarmak gerek buda isteyeceğimiz son şey olur. Motorla ilgili yapılacak başka bir şey kalmadı.  Kaportaya geri dönüyorum.*Herşey numaralanıyor ne olur ne olmaz …..:) kablolara tek tek numara verip soketlerinden ayıracağım . Büyük ihtimal ile başka bir yolu da vardır ancak ben riske girmek istemiyorum. İşi zor yoldan yapıyorum. *Motor, arka amortisör, alternatör,akü, depo ,yan kapak kolları söküldü arka tarafta hemen hemen bir şey kalmadı….:)*Gidona geçiyorum . Gösterge panelini sökmek için alttan dört adet cıvatayı açıp kapağı yarım aralıyoruz . Aradan km teli soketini tırnaklarından çıkartıp (bazı eski modeller vidalı ) km saatinden ayırıyoruz. kapağımız gövdeden ayrılıyor …. *Ön fren telini söküyorum. Üzerindeki toz koruması hiç bozulmamış . İtalyan Abilerim  lastik aksamları çok kaliteli yapmışlar, söktüğüm her parça ilk günkü formunda duruyor

*Gidonunu somununu ancak ay anahtarla sökebiliyoruz…..

*Ön maşa çok zor söküldü . Sağolsun Selim  ve kardeşi yardıma geldi . Ay anahtar ile ön takımı yerinden sökebildik ancak çamurluk ve ön amortisör yerinden çıkmak bilmedi.Ön amortisör…..Sökülmek bilmedi.  Çamurluk, amortisör takozuna vidalanmış. Civata ve somunlar yılların etkisiyle birbirine kaynamış. Somunları dramelle kesmek zorunda kaldık, çok uğraştık çoooook….. Evet sökülebilecek her şeyi söktüm.Kuru şasemiz ortaya çıktı artık .Tüm metal parçaları kumlayıcıya götürebilirim….. Her ihtimale karşı şasi bilgilerinin olduğu bölümü alüminyum bir plakayla kapatıyorum…İtalyan Abilerim şase numaralarını çok nazik yazmışlar, olur ya kumlamadan sonra  şase no suz bir şasemiz olmasın….:)   Bu arada stickeri itinayla söktüm …bakalım kaç ay sonra eski yerine dönecek….. PX in tüm parçalarını arabamın bagajına yükleyip doğru sanayideki kumlamacıya yollanıyorum … *Kumlama işinde dikkat edilmesi gereken bir durum kum kalitesi ve özelliği, yoksa verdiğiniz parçayı  belli ölçüde hafiflemiş şekilde geri alabilirsiniz.  Böyle bir iş yaptıracak arkadaşları  özellilkle uyarmak isterim. Bakalım parçalar kumlamacıdan ne zaman gelecek…Restorasyona kaldığımız yerden devam edeceğiz…

published on modamotor.com.tr

Ön teker özgürlüğün, arka teker hedefe ulaşmanın sembolüdür.

2teker kullanmayanlar… Merhabalar iki teker sevdalıları,hep motosiklet kullananlar için yazılar yazılır, gezi notları detaylı anlatımlar sunumlar yapılır, peki ya kullanmayanlar?

Onlar içinde bir şeyler yapmak gerekiyor.Motosiklet kullanan, binlerce hatta on binlerce nüfuslu bir aileyiz, peki ailemizi büyütmek ve daha geniş kitlelere ulaşmak için neler yapıyoruz?

Motosiklete binerken aldığınız o zevki anlatmak yerine, bizlere yöneltilen nereden geliyorsun, nereye gidiyorsun, bununla mı geldin, şeytan işi bu nasıl biniyorsun ve o kadar yol bununla gidilir mi gibi sorularla karşılaştığımızda kasıla kasıla küçük cevaplar veriyor ve çoğu zaman geçiştiriyoruz.

Halbuki motosiklet kullanan bireylerin diğer bireylere nazaran fazlaca farklılıkları oluşur.Bunlardan birkaçını altta sıralayalım ve kendimizce açıklamasını yapalım;

Durumsal Farkındalık

Motosiklet kullanan bireyler diğer araç kullanıcılarına nazaran daha dikkatlidir, içinde bulunduğu durumu o an değerlendirip strateji geliştirmekte profesyonelleşir, hatta bu  farkındalık bireyin normal hayatında yer etmeye başlar ve bunu prensip haline getirir.  

Risk ve analiz; Kullanıcılar motosiklet ile gideceği yollar için önceden araştırma yapar ,gideceği yerlerin coğrafi yapısı, meteoroloji bilgileri ve hatta nerenin neyi meşhur ,nerede ne yenir,nerede konaklanır, bunları araştırır ve başına gelebilecek kötü hatıraları minimuma indirir, buda bireyin hayatına disiplini getirir.

Demem o ki motosiklet kullanmaları sizin korktuğunuz kadar ürkütücü değil, tam tersi onların gelişiminde öğretici en büyük etkendir, aile bireylerinize motosiklet kullanma demek yerine onları eğitim almaya ve güvenli sürüş için kendini yetiştirmeye teşvik etmelisiniz,  özgürlüğü yaşayabilmek için bazı eğitimler gereklidir.

Bu eğitimler sadece ehliyet ve motosiklet değil hatta hangi trafik işaretinin neyi anlattığının önemi kadar birde ,motosiklet ekipmanlarının doğru kullanımı ve doğru bakımları ayrı önem taşır.

Bu eğitimler kimi zaman başkalarının tecrübelerine kimi zamanda anlık olarak kendi tecrübelerimizle gelişir. Onlara  özgürlük hissinin motorsiklete binmekle tamamlandığını, işin keyfini ve hedefe ulaşmanın sabır ve tecrübelere dayandırılarak ortaya çıktığını anlatsak…

Öncelikle endişelerini gidermeye yönelik güvenli sürüşün öneminden bahsederek hem onların önyargılarını yenmelerine yardımcı oluruz, hemde sürüş esnasında arkamızda ailemizin bizim destekçimiz olduğu rahatlığı ile harika anlar yaşarız.

Sanırım güvenli sürüşün en önemli şıkkı bu Ve son sözlerimde üzerimize düşeni bir kez daha vurgulamak istiyorum motosiklet hakkında size soru soranlara sabırlı bir şekilde teşvik edici cevaplar verin, böylece ülkemizde motosiklet kullanımı yaygınlaşacak ve motosiklet sürücüleri trafikte hakettiği saygıyı görecektir.  

Bir dahaki yazımızda görüşmek üzere..

published on modamotor.com.tr

2.el motosiklet almak!

Birçok motorsever yeni bir motosiklet almak için çeşitli araştırmalar yapar

Yeni motor alırken eğer ürün 2. El ise biraz daha fazla dikkat etmek gerekmektedir. Kilometresi şişirilmiş otomobiller, kasası hasarlı cep telefonları, monitöründe sorun olan ama sorun yokmuş gibi gösterilen bilgisayarlar 2. El piyasasında çok temiz ve kullanışlı birer ürün gibi satışa sunulmaktadır.

Aynı şartlar 2.el motosikletler içinde geçerli olmakla beraber, yapılacak yanlış bir tercih, çıkacak tamir masrafları ve sürüş güvenliği açısından bizi oldukça sıkıntıya sokup, elden çıkarma aşamasında ise karnımızı ağrıtacaktır. Piyasanın bu denli sıkıntılı olması motosiklet kullanıcılarının da, acenta  fiyatlarındaki astronomik artışla birlikte ikinci el ürünlerde paralarını riske atmamak adına  çok daha titiz olmayı gerektirir.

En iyisi tanıdıktan almak mı ???  Belki de bir arkadaş veya dosttan motor almayı tercih edebilirsiniz. Arkadaş grubumuzdan veya tanıdıklarımızdan motor satın almak genelde bir çok eziyetten kurtulmamızı sağlayabilir. Ama tanıdıktan motor almanında handikapları vardır. Bir tanıdıklarımızdaki motor modeli alternatifleri sınırlıdır ve pazarlık şansınız daha az olabilir. İkincisi ise motorumuz hep daha önceki sahibiyle anılır… Aaaa bu bizim Ahmetin motoru değil mi ?gibi sorularla karşılaşmak mümkündür. Bu da sizi motorunuzdan soğutabilir.  Ancak doktor bir abimizin garajında yatan az kullanılmış ,bir motor denk getirirseniz tanından

yenmez. Doktor abiler aynı zamanda titiz ve meraklıdırlar…çoğu zaman yoğun çalıştıkları içinde motorumuz düşük kmli olacaktır. Doktor abilerimizin aynı zamanda kapalı garajları vardır .  motorumuzu adeta doktor abimiz bizim için acentadan almış bize günü geldiğinde teslim etmek için bizim adımıza itinayla saklamıştır….:))            

Uygun fiyata temiz motosiklet bulmak? Günümüzde ikinci ele ulaşmanın en pratik yolu malum  internet ortamı  olacaktır. Bunu gerçekleştirmek için tek yapmanız gereken 2. El sitelerinde ufak çaplı bir araştırma yapmaktır. Eğer motordan anlayan biriyseniz kendi başınıza uygun fiyata  güzel bir motosiklet alabilirsiniz ancak bunun için sabır çok önemlidir. İlk başta alacağınız  motosikletin marka ve modelini  gerekirse birkaç alternatifle birlikte  belirleyip, uygun sitelerde takibe başlayabilirsiniz.  

Yaş ,km ,aksesuar özelliklerini kıyaslayıp kafanızda alacağınız motosikletle  ilgili fiyat ederi  belirlemesi yapmanız gerekmektedir. Ederi uygun ve mantıklı bulduğunuzda iş , motoru bulunduğu yere gidip dünya gözüyle görmeye kalacaktır. Tabi bu sadece ikinci aşamadır. Birinci aşama Telefonda sahibine doğru sorular sorup  gerekli bilgileri almak olacaktır . Motor sizin üzerinize mi  kayıtlı ? kaç km de? kazası var mı? Varsa ne boyutta ? Fenni muayenesi  var mı? Plakası ne? Kaçıncı sahibisiniz? Bakımları ne durumda ? vs.  Diyeceksiniz ki bunların çoğu zaten ilan sitesinde belirtilmiştir. Doğrudur. Ancak insanoğlu yüz yüze konuşurken daha açık olur. Bilgiyi teyit etmenin hiçbir zararı olmaz. Konuşma sizi tatmin ettiyse telefonda motor şasi ve plaka bilgilerini isteyebilirsiniz.  

Plaka ve şasi bilgileri ile hasar kayıt sorgulama

Motor sahibinden aldığınız plaka ve şasi bilgileri ile 5664 e DETAY yazıp ufak bir ücret karşılığında motor hasar kayıt bilgilerini öğrenebiliriz.  Diyelim ki mesajı attık motorumuzun hasar kaydı yok ..:)  geçelim üçüncü  aşamaya;          

Çoğu zaman güzel motorlar şehir dışında olur.

Benim için maalesef hep böyle olmuştur

Uzun bir yoldan ve özel zaman ayrılarak gelineceği için, satıcıdan satış fiyatından ne kadar esneyebileceğini, buna göre hazırlıklı olmak isteyeceğinizi söyleyip motor sahibiyle ön pazarlık girizgahı yapmak sizin için oldukça faydalı olacaktır. Verilen adrese ulaşıp müstakbel motorunuzla buluştunuz . Size önereceğim ilk şey;  motoru aydınlık bir ortama almanız olacaktır . İnsanlarda da olduğu gibi eşyalar ve makinelerde de yıpranmışlık ve yorgunluk iyi bir gözle bakıldığında kendini ele verir. Yeter ki siz nereye ve nasıl bakacağınızı bilin.

Bu arada size tavsiyem aracı görmeye bu işlerden anlayan biriyle gitmeniz. Tabi çoğumuzun hem bu işlerden anlayıp hemde  şehir dışına bize vakit ayırabilecek tanıdıklarımızın  olması düşük bir ihtimaldir. Bu sebeple genelde  iş başa düşecektir. Olsun moralinizi bozmayın.  

Motorumuzun genel fizyonomisi bir bütünlük içerisinde olmalıdır.

Yaş ve model tabi ki önemlidir

Ancak bir eşyanın düzgünlüğünü ve orjinalliğini bakım ve kullanım şekli belirler. Bazı durumlarda  aynı marka  motosikletin daha düşük yıl çıkışlı, yüksek km’li modeli, sahibinin temiz kullanımı sayesinde yüksek modelli ve düşük km’li yorgun bir araça göre çok daha mantıklıdır. Bu sebeble  bazı hallerde araç alacaklar için km ve yıl faktörü birinci seçim sebebi  olmamalıdır.

Önemli olan aracın kondisyonudur

Dediğim gibi aracımızın genel duruşu, bir bütünlük içinde  km si ile orantılı bir şekilde yıpranmış  olmalıdır… Genele göre çok parlak ve yeni duran bir parça veya km sine göre aşırı eskimiş bir sele, oynanmış sarkmış bantlanmış göze çarpan dağınık bir tesisat, motor aksamında veya genelinde sıkılmaktan iz yapmış somun başları.

Orjinal stickerların olmaması, aşırı yıpranmış manetler ,aşırı yıpranmış pegler ,aşırı yıpranmış elcikler, km’si ne göre fazla aşınmış diskler. Değişik bölgelerde tutmayan renk tonları bunların bütünü size aracın durumunu, kondisyonunu  anlatır.Bazı bölgelerde iklim koşullarına göre oksitlenmiş parçalara da rastlamak mümkündür.

Pas yapmış, boyası atmış bölgelerde motorun görünümünü etkiler

Daha çok kros ve enduro modellerde yüzeysel bu gibi sorunlar görülebilir.Bunlar kozmetik sorunlar olup genelde sorun çıkarmazlar. Motorun yağ kaçırıp kaçırmaması kontrol edilmesi gereken başka bir noktadır. Silindir kafası ve diğer kısımlarda yağ kaçağı olması, motorda ilerleyen günlerde farklı sorunlara yol açabilir. Bu yüzden motorda yağ konusuna dikkat edilmeli ve özenle kontrol yapılmalıdır.      

Birde amortisörlerin kontrolü var ki yağ kaçıran amortisörün keçesini değiştirerek ufak bir masrafla bu sorunu halledebilirsiniz ancak amortisörde derin çizikler  varsa keçeyi değiştirmek sorunu çözmez ve unutmamalısınız amortisörler motorunuzun pahalı aksamlarındandır. Saydığım kriterler temiz ve orijinal bir motosikletin  olmazsa olmazlarıdır.

Şahsen benim için aksesuarlar, çantalar, eşantiyonlar, model ve  km ,alacağım motosiklet için 2 plandadır .

Ama tabi ki de her zaman için paramın yettiği  belirtiğim özelliklere uyan en düşük km’li ve yüksek modelli aracı almaya çalışırım. Diyelim ki her şey içimize sindi, sonuçta biz bir motor ustası değiliz bu yüzden muhakkak gittiğiniz bölgede bir tamirciye veya servise motoru son olarak gösterin .

Bu size bir miktar paraya ve zamana mal olacaktır. Ama uzun vadede pek çok sıkıntıdan kurtaracaktır. Eğer ola ki,  motor sahibi motoru göstermeye yanaşmıyor. Ayak diretip yan çiziyor garantisi benim abi diyorsa arkanıza bakmadan oradan uzaklaşın. Vardır bir çapanoğlu.

Pazarlığımızı yaptık, el sıkıştık, müstakbel motorumuzu ustaya gösterdik . Noterin yolunu tuttuk. Bu arada ruhsat bilgilerini motor üzerindeki kayıtlı bilgilerle eşleştiğine emin olun hatta varsa tuvtürk raporuna bakın orada motorumuzun km si  yazmakta eğer km oynanmış ise hafif kusur olarak belirtilmekte. Buda size önemli bir referans olur.          

Motorumuzu aldık hayırlısı olsun . Motorumuzu noterden aldık nikahımızı kıydık . ama napmıyoruz hemen atlayıp üstüne gezilere çıkmıyoruz. Motorumuzu güvendiğimiz tamircimize götürüp son bir genel bir kontrol yapıyoruz . Ben aldığım her 2.el motorun yağı ve yağ filtresini daha önceki sahibi ne derse desin değiştirmişimdir. Motorumuz hayırlı olsun tekerimiz düz bassın. iyi yolculuklar….  

published on modamotor.com.tr

X City ile uzun yol…

Merhaba sevgili dostlar.

Geçen sefer, X City’ yi şöyle enine boyuna incelemiştik. Bari dedim sıcağı sıcağına, geçen 2017 yazında bu skutırla yaptığım uzun yoldan biraz bahsedeyim de konuyu kendi içinde bir tamama erdirelim. Her yaz motosiklete atlayıp üç dört hafta süreyle seyahat ediyorum.

Önceki senelerde bu seyahatleri Bmw F650 Gs ve Honda CBF600 ile gerçekleştirmiştim. 2017’ de Cbf’ i maddi sebeplerle satıp şehir içinde kullandığım X City ile baş başa kalınca dedim ki “Neden olmasın?” Önce bahar aylarında Edirne, Çanakkale gibi İstanbul’ a yakın rotalarda denemeler yaptım. Her şey şaşırtıcı biçimde rahattı ve özellikle sele önünde ve sele altında sağladığı bagaj alanı insanın dünyasını değiştiriyordu. Böylece uzun yaz seyahatime X City’ yle çıkmaya karar verdim.

Macera özetle şöyle ilerledi: Önce İstanbul’ dan Bursa’ ya gittim ve bir haftalık bir iş için orada kaldım, bu arada boş vakitlerimde civar köylerde gezdim dolaştım. Bursa’ dayken eş dost aracılığıyla topcase’ imin üstüne port bagaj takacak bir usta da buldum. ( I love port bagaj ) İşim bitince soluğu Cunda’ da aldım. Cunda’ dan Antalya’ ya bastım gittim, bu da yaklaşık 600 km lik bir mesafeyle, X City’ yle bir gün içinde aldığım en uzun yol oldu. Antalya’ da iki hafta kadar kalmam gerekti, bu arada Adrasan’ a, Korsan Koyu’ na kaçıp iki günlük bir kamp yapabildim.

Antalya’ dan ayrılma vakti gelince de Datça’ ya doğru yola koyuldum. Datça’ da biraz tatil, ardından Balıkesir uğramalı olarak İstanbul’ a döndüm. Yani yaklaşık 2500 km lik bir yol almış olduk bizim Hanım’ la ve bunu sıcağın göbeğinde, “48 DERECE Mİ O???” diye gözümüzün belerdiği havalarda yaptık. Şimdi mümkün olduğunca tarafsız bir şekilde gözlemlerimi aktarmak istiyorum siz sevgili X City kullanıcılarına ve kullanmak isteyenlerine.

Düz yola vurun gitsin

Öncelikle, bir günde yaptığım en uzun yol olan 600 km lik Cunda-Antalya yolunda, X City den gerçekten etkilendiğimi belirtmeliyim. Keza önceki Edirne ve Çanakkale yolculuklarımda da beni çok mutlu etmişti. Ortalama 100-120 ile gittim, beğendiğim köy yollarına da girip çıkıp durduğum ve keyifli molalar verdiğim için yaklaşık 8-9 saatte vardım. Gerçekten rahat, titreşimsiz, kullanması müthiş kolay, keyifli bir skutır X City, düz yolda gitmelere doyamazsın. O yüzden bu açıdan içiniz gayet rahat olsun. Sadece oturuş pozisyonundan çok hoşlanmıyorum, bunu daha önce de yazmıştım, tekrar altını çizeyim.

Bu sandalyeye oturur gibi oturma hali yoldan alabileceğiniz bütün darbeleri doğrudan belinize iletiyor, ayrıca bu kadar uzun oturmak zaten sağlıklı bir şey değil. Sonuçta X City nin de amortisörleri pek çok skutıra göre yumuşak olsa da bir cross değil. Bu yüzden ben, her an kalkacakmış gibi bacaklarımı aktif tutup dizlerime verdiğim güçle belimi desteklemeye çalışıyorum.

Kötü yola düşmeyin

Dolayısıyla zaten otoyollarda, asfaltta bir yerlere gidecekseniz gayet uygun bir arkadaş bu. Öte yandan, köy yolları, yaylalar, patikalar vb. bozuk yollar için pek uygun değil. Hadi amortisör sertliğini ( ki skutır standartlarında sert değil ) geç, bir süre sonra bildiğin ağzı yüzü dağılmaya başladı çocuğun,grenajları vidalarından lime lime gevşedi. Benim ön sağ grenaj önceden kırılıp tamir görmüştü gerçi, dağılmasında bunun da etkisi var, ama genel olarak malzemedeki kalite farkını hissediyorsunuz dostlar. “Ayol ne işim var benim böyle yollarda” diye ağzının içinde söyleniyor, yüzünüze söylemiyor ama bi salıyor kendini. Hani saçını süpürge etmeye meraklı insanlar vardır ya, öyle. Yüzüne karşı şöylesin böylesin demez de kendini perişan eder, baktıkça utanırsın filan.

Ben üşenmem her gün sağına soluna bakarım, durur durur vidalarını sıkarım diyenlerden değilseniz, aklınızda olsun. Ben bakmam, motosikleti hunharca yola vururum. Antalya’ da Uçansu Şelalesi var ve bu seyahatte gitmeyi kesin olarak kafama koyduğum yerlerden biriydi. Ama yolu biraz bozukça.

Gidemedim mesela, X City’ yle o yola girmeyi gözüm yemedi. Sonra da “Beni istediğim yere götürmeyen motosikleti ben neyleyim.” diye tribe girdim. Yani, gözü karartıp o yola girsem ne olurdu bilmiyorum, ama ondan önce Korsan Koyu’ na kamp attığımda, oranın bazı bazı taşlı yolunda bile içim gidiyordu.

Arızalar, arızalar

Bundan önce uzun yollarda motosiklet arızası sebebiyle yolda kaldığım olmamıştı, bu bahtiyarlığı Antalya’ dan Datça’ ya giderken X City ile yaşadım. Ama bebeğim insaflıdır, beni yol ortasında bırakmadı, tam Datça’ nın girişinde bıraktı. Olan şu, tarif edeyim de başınıza gelirse bilin: Marş basıyor, motor çalışıyor ama gaz yemiyor, gazı köklediğinde bi minik gidiyor, gazı köklemeyi bıraktığın zaman stop ediyor. Biraz bekleyip çalıştırınca yine aynı durum.

Tam da bayram günü, ite kaka eve kadar getirmeyi başardım. Bayram geçtikten sonra Datça’ nın minnoş sanayi sitesine giderek meselenin yakıt pompası sorunu olduğunu öğrendik. Biraz forum karıştırdığınızda yakıt pompasının X City de kronik bir problem olduğunu öğrenebiliyorsunuz.

Datça’ da pompayı değiştirmedik, tamir gördü ve tamam dendi

ben de yola çıkma vakti gelince ya nasip dedim ve vurdum kendimi yola. İnsaflı bebeğim bu sefer beni Balıkesir’ e girince yolda bıraktı. Gördüğünüz gibi, asla dağ başında filan bırakmıyor hahah. Bu sefer artık pompayı yenisiyle değiştirerek, daha masraflı da olsa sorunu uzun vadeli bertaraf etmiş olduk. X City’ yle ilgili pek çok kişiden aldığım uyarılardan biri, özellikle sıcak havalarda depoyu yarıdan aşağı düşürmemek gerektiği, boş depoyla gitmenin özellikle sıcak havalarda yakıt pompasına kötü etki ettiği yönünde oldu.

O günden beri hep dolu depoyla gezmeye çalışıyorum. Yaşadığım ikinci sıkıntı ise, yine Datça’ da, yakıt pompası tamir edildikten sonra gezerken sigortanın atması oldu. Sigortayı attıranın ne olduğunu ustayla uzun uzun aradık, düşündük, Topcase’ deki sinyal lambalarının kablolarından olabileceğine karar verdik, zira bir zaman önce skutırın dışarıda kaldığı bir gece kabloları birileri koparmıştı (nedense?), biz de fazlasını kesip öyle bırakmıştık.

Sonra bu sorun çözüldü. Yolculuk bitip İstanbul’ a döndükten kısa bir süre sonra ise çocukta ciddi bir hararet problemi baş gösterdi. Ben de bu vesileyle fanın çalışmadığını fark ettim. Soğutma suyunu yenileyip, harareti gözleye gözleye, hadi yavrum hadi kızım diye diye yetkili servise vardık. Fan motoru dünyasından vazgeçmiş. Değiştirildi. Burada benim altını çizmek istediğim nokta, X City’ nin radyatör fanının ön altta bulunması ve kötü yolların tozundan kirinden, arıza yapmaya varacak düzeyde etkilenmeye açık olması. Bu skutır açık açık “Ben böyle yollar için yapılmadım.” diyor.

Sonuç olarak

Özetle, düzgün yollarda kullanmak için çok güzel bir araç, uzun mesafelerde de rahatça kullanabileceğinizden şüpheniz olmasın. Bagaj alanının genişliği büyük avantaj. Sele altını, sele önünü kullanabiliyor olmanız harika, torpido gözü olması mükemmel. O kocaman ön camı sizi rüzgardan, tozdan, çamurdan mükemmel koruyor.

İsterseniz 10.000 km lik Avrupa turuna filan çıkın yani, düşünecek bir şey yok. Ama koşullar biraz zorlaşmaya başladığında, hava çok sıcak olduğunda, yollar kötüleştiğinde, X City en doğru seçim sayılmaz, biraz nazik kalıyor. Afrika turuna çıkmayın, Katmandu’ ya filan gitmeyin yani. Eğer yolculuk anlayışınız benim gibi çadırla, doğaya yakın gezmekse, şelaleleri, gölleri, yaylaları seviyorsanız daha dayanıklı bir motosiklet düşünün derim. Yok, şehirden şehire geziyorsanız, popüler tatil beldelerine, yolu izi belli yerlere gidiyorsanız, X City’ ye gönül rahatlığıyla şans verebilirsiniz.

Sıcak havada fazla zorlamayın ama.  Ben de X City’ yle yaşadığım bu kâh neşeli kâh maceralı yolculuktan sonra, yine iki motosiklet prensibine dönmeye karar verdim, uzun yol için ayrı, şehirde kullanmak için ayrı. Çünkü X City’ yi özellikle İstanbul’ da gerçekten çok seviyorum, şehir içinde çok rahat,  konforlu ve sorunsuz bir skutır. Uzun yolda yormaya içim elvermiyor artık. Bütçe elverdiği ölçüde şehir içi aracıyla uzun yol aracını ayırmak bana ideal geliyor. Mutlu sürüşler dilerim.

published on modamotor.com.tr